رایگانافرا ابراهیمی

مادر و پدر نسیم بالاخره طاقت نیاوردند و به کلانتری محل رفتند. آن ها با چهره های رنگ پریده و دست های لرزان، فرم مفقودی نسیم، سهراب و کیان را پر کردند. مامور پلیس پرونده را باز کرد و چند روز بعد، تیمی برای بررسی وضعیت به خانه قدیمی فرستاده شد.

وقتی ماموران پلیس به در خانه رسیدند، قفل زنگ زده و کهنه را روی در ورودی دیدند. هرچه در زدند، هیچ جوابی نیامد. حیاط پر از برگ های خشک بود و پرده های کثیف پشت پنجره ها خودنمایی می کردند. با حکم قضایی، قفل ساز را آوردند و قفل را شکستند.

بوی خاک نم زده و سنگینی هوا، به محض باز شدن در، ماموران را عقب راند. آن ها تمام اتاق ها را گشتند. خانه کاملاً خالی و مرتب بود، انگار سال ها هیچ کس در آن زندگی نکرده بود. نه اثری از لباس های تازه بود، نه ردپایی از زندگی روزمره، و نه حتی اثری از اسباب بازی های کیان.

فقط در طبقه بالا، اتاق قفل شده ای بود که با یک قفل آهنی جدید بسته شده بود. ماموران قفل آن را هم باز کردند؛ اتاق کاملاً خالی بود و بوی تند خاک قدیمی از کمد دیواری بزرگ گردویی به مشام می رسید. داخل کمد نیز هیچ چیز نبود، جز یک ساعت مچی شکسته که عقربه هایش روی عدد سه و سی و چهار دقیقه ثابت مانده بود.

پلیس تمام خانه و اطراف را زیر و رو کرد؛ هیچ ردپایی از خروج خانواده، هیچ ماشین یا وسیله ای پیدا نشد. دوربین های محله نیز هیچ تصویری از رفت و آمد آن ها در طول این یک ماه ثبت نکرده بودند. انگار خانواده کوچک سهراب و نسیم، آب شده و به زمین رفته بودند.

پس از هفته ها تلاش بی نتیجه، بازجویی از همسایه ها و بررسی تمام زوایای پرونده، به دلیل نبود هیچ سرنخ، مدرک یا نشانه ای از حیات، پرونده مفقودی خانواده با عنوان «نامعلوم» بسته شد.

خانواده های آن ها ماندند و یک قاب عکس خالی، و خانه ای که در انتهای کوچه، در سکوت مرگبار خود، منتظر مسافران بعدی نشسته بود.

پرونده مفقودی خانواده سهراب و نسیم روی میز سرگرد رضایی، یکی از افسران باسابقه آگاهی، افتاده بود. او وقتی پرونده را ورق زد، با دیدن یک نام، پیشانی اش پر از چین شد: **ارسلان**.

سال ها پیش، پرونده دیگری روی همین میز نشسته بود؛ پسر جوانی که دقیقا از همین خانه ناپدید شده بود. در آن پرونده هم هیچ ردپایی پیدا نشده بود و در نهایت، به دلیل نبود مدرک، پرونده مسکوت مانده بود. حالا، یک خانواده دیگر، دقیقا در همان خانه، با همان شرایط ناپدید شده بودند.