_ن...نه به خد...
_د...دروغ می گه...از...همون اول اومدن سراغم...آی
_گفتم خفه شو...خفه شو...
تیام با انزجار بر سر و صورت دینا می کوبید،
به سمت تیام و دینا پا تند کرده و به سرعت مشت های تیام را درون دستانم فشردم...
او را با فشار از دینا فاصله دادم و بدون توجه به تیام به دینا چشم دوختم...
_او...اون از عمد اومد نزدیک..ت...با...با..پلیس همکاری می..
_دروغ می گه!دنا!
به دینا چشم دوخته بودم...سرش را بر روی زمین گذاشته بود و خون از میان لبانش جاری می شد...
_نگام کن...دنا!
آرام پلک زدم...
تمامی صحنه ها از جلوی چشمانم گذشت...نگرانی بیش از حد...
حضورش در تمامی صحنه های مهم زندگی ام...
کمک هایش...
به سرعت قبول کردن من به عنوان قاتل...
_پلیسی!
_نیستم...
به چشمان آبی اش نگاه کردم...
به چشمان آبی اش نگاه کردم...
_او...اول بودم...ی..یعنی همکاری می کردم...به خدا نیستم...
_هسسست...
_نی‌ی‌ی‌یستمممم
اشک،به آرامی از کنج چشمانم به زمین فرو ریخت...
سرم را کج کرده و نگاهش کردم...
_هستی!
او نیز اشک می ریخت...بیشتر از من...
_نیستم...به جان خودم...یه جان خودت نیستم...
جلوی پایم زانو زد...دستانم در عین یخ زدگی عرق کرده و سر شده بودند...دستانم از میان انگشتانش لیز می خورد ...
_دنا...دن..ا باورم کن...من ...من پلیس نیستمم...اما...این عفریته اینجا رو لو داده باید بریم...لطفا!
دینا با درد خندید...
_اگ...گه پلیس نیستی از کجا می دونی پس؟
به سمت دینا چرخید و زجه زد...
_دارم میگم باهاشون هممممکاااریی می کردمم...
به سمتم چرخید...
چرا باز هم مردمک چشمانش را دوست داشتم؟
همان یخ زدگی عمیق را می گویم...همان کهربا را ...همان سردی آبی رنگ را...
صدای آژیر پلیس تیام را هوشیار کرد...
دینا را دیوانه وار به خنده وا داشت...
من همچنان به او و چشمانش نگاه می کردم...
او را دیدم...دستانم را در میان خنده های هیستریکی خواهرم سفت چسبید...با چشمانی گرد...چیزی زمزمه کرد...که نشنیدم...کر شده بودم.
دهانم باز مانده بود و به چشمانش خیره مانده بودم...
هول شده حرف می زد...نمی دانم...با من حرف می زد؟...
می دیدم...دستانم را سفت گرفت و مرا به دنبال خود از آنجا بیرون کشید...
سوار ماشین کرد...گاز داد...زود تر از هر ماشین پلیسی...از آنجا رفت...
به نیم رخش نگاه کردم...
برای همین همیشه بود...
برای همین پیگیر هر حال من بود...
برای همین مخفیگاهم را پیدا کرد...تقصیر پنبه نبود!...
او از اول می دانست من کجایم ...
او...پلیس بود. و من قاتل...
من مجرم...من...من...من هیچ...
_دنا...دنا ترو خدا!...صدامو می شنوی؟
پس چرا...چرا نگذاشت پلیس بیاید؟
چرا...چرا آنجا رفتیم اما...فراری ام داد!
_دنا ...من عاشقت شدم...نگام کن؟
نگاهش کردم...به چشمانش...اشک هایش...به قرمزی متورم زیر پلک هایش...
_عاشق شدم!...قرار نبود عاشقت بشم ...قرار بود مدرک علیه ات جمع کنم...اما...اما به خاطرت آدم کشتم!