صفحات متعدد دفترچه ام را زیر و رو کرده و متفکر به درِ خانه نگاه کردم...
طبق برنامه ریزی ام،حالا از خانه خارج می شد...
و دقیقا همزمان با بشِکن زدن من...دینا سر تا پا مشکی پوش از خانه خارج شد...
شباهتش به من،غیر قابل انکار بود...همان مو ها...همان چشم ها...همان قب ها...همان قد و قواره...
نفس عمیقی کشیده و بعد از رفتن دینا سر و گوشی آب دادم...
همه چیز آرام است،دفترچه را در جیبم گذاشتم و با نرمال ترین حالت ممکن خودم را به خانه اش رساندم.
سری چرخاندم،هیچ انسانی متوجه من نبود...
به قفل در ،نگاه کردم...همانگونه که حدس می زدم...ساده بود!
لبخندی زده و به شیار های باریکِ روی در نگاه کردم...به سادگی می شد از آن بالا رفت...
خوب است!
می دانم،دری دیگر هم وجود دارد و برای فرار،عالی است!
خب،کم کم به لحظاتی که شب ها از ذوق خوابش را می دیدم نزدیک می شویم.
سری تکان داده و با خنده از محله ی خواهرم خارج شدم...
با ته مانده ی پولی که در جیبم بود آخرین آذوقه هایم را خریدم...
خوش خوشان خندیده و زیر لب در حالی که آهنگی زمزمه می کردم به مخفیگاهم بازگشتم...
پس فردا،روز موعود من است!
روز رسیدن به آرزویم،عقده هایم...انتقامم!
به رسیدن به محله ی متروکه ام...آرام تر مسیر خانه را پیمودم...عجله ای نداشتم،
دم دم های ظهر بود و من تا آخر شب بیکار بودم،
دیگر نگران نامه و آن لباس خونی نبودم...
هر چه که باشد، به من چه؟
من رفتنی ام!
امروز خوش می گذرانم و فردا وسایلم را جمع می کنم...
وقت آن رسیده خانه را به صاحب خانه بازگردانم!
با لبخند به خانه ی فعلی ام رسیدم،دیدن قامت مردِ اسپرت پوش چندان به مذاقم خوش نیامد...
پشت به من ایستاده و سر گرم گوشیِ احتمالی اش بود...
اخم کرده وسایل درون دستم را بر روی زمین گذاشتم ...
با صدای پایم به سمتم چرخید،
باز هم او!
_باز چی می خوای؟ من خونه رو نمی فروشم حله؟
با ابروهای بالا رفته به وسایل روی زمین نگاه کرد...
_اینجا زندگی می کنی!با یه پرنده؟
حق به جانب،دستانش را بر روی سینه اش قفل کرد و به من نزدیک شد:
_به شکل کاملا مخفی!با تموم وسایلی که داری.عین یه جنگ زده توی مخفیگاه زندگی می کنی؟
او چه می گفت؟
از کجا فهمیده بود؟
سینه ام، توان تحمل قلبم را نداشت!
گلویم می سوخت و توان قورت دادن آب دهانم را نداشتم...
بدون ثانیه ای پلک زدن تنها به چشمانش...نگاه کردم...به آن چشمان یخی...
_تو کی هستی دنا؟
سه بار پشت هم پلک زده و بی حرف به چشمانش زل زدم...