پسری،با چشمانی ترسناک
و تیپ سفید و مشکی اسپرتش در حالی که قلاده سگ کوچکی را به دست گرفته بود رو به رویم با حالاتی تمسخر آمیز ایستاده بود
چشمانش،در حالتی ماورای آبی آسمان بود
نا خداگاه ترس وجودم را در بر گرفت
نکند خدا می خواهد دربرابر جانی که گرفته ام با آوردن عزرائیل رو به رویم جانم را بگیرد؟
کاملا هم منطقی است!عزرائیلی با سگی از نژادی کوچک و پشمالو به رنگ قهوه ای روشن...
_الو؟
_بله؟
_پشت خطین؟
گیج چند بار پشت هم پلک زده و با دهانی باز به چشمان یخی اش نگاه کردم،مادر مرده عجب مژه هایی داشت!
_ها؟
اخم هایش را در هم برد و قلاده سگش را یک دور در دستش چرخاند و سگش زوزه کشان دور و ورش می چرخید...
_هی...پشمک! آرووم...
دستی بر روی سر سگش کشید و او را بغل گرفت
سگ همچنان آرام نمی گرفت و خود را بر سینه پسر می زد تا راهی برای رهایی بیابد
و پسر او را محکم در آغوش گرفته بود و با اخم به من که با کنجکاوی به آنها نگاه می کردم زل زده بود...
_مثل اینکه سگتون مشکلی داره!
_نه کلا همین جوریه...نچ! ول کن پشمکو...خودتو بگو...تو چرا اینجایی؟
اینکه من تمام تلاشم را می کردم که با او رسمی صحبت کنم و او تمام تلاشش را می کرد که مرا دوم شخص خطاب کند عادی بود؟
_اومدم ساحل قدم بزنم!...ببخشید اجازه نگرفتم جناب!
لبخندی به موازات صورتش زد...
_عه...نه بابا این چه حرفیه...فقط اخه کسی اونم این وقت سال تو این هوا اینجا نمی اد اصلا...
متفکرکمی به او و بعد کمی به آفتاب نگاه کردم
زمانی که مردمک چشمانم در حال کور شدن بود و هیچ جا را نمی دید لبخندی زدم و سری از روی تای‌ید تکان دادم
_اره خب راست می گین، کسی جز من و البته شما نمی اد...
تک خنده ای کرد و سگِ پشمک نام که بالاخره آرام گرفته بود را بر روی زمین گذاشت
_اخه پشمک از جاهای شلوغ خوشش نمی اد...من این طرفا ویلا دارم،به خاطر پشمک می آیم که یکم بچرخه...تو چی؟
به او چه می گفتم؟
می گفتم قاتل شده ام و همه در به در به دنبال من اند و تنها جایی که یافته ام که خر پر نمی زند (البته بلا نسبت او) اینجا بوده است؟
سرم را به سمت پشمک خم کرده و لبخند مادرانه و مهربانی حواله اش کردم
_منم مثل این خانوم کوچولو از جاهای شلوغ بدم میاد ...خیلی وقته اینجا رو پیدا کردم فقط کم میام
_اها...راستی پشمک پسره
همان گونه که لبخندم به سوی پشمک جان بود...لبانم را بیشتر کش دادم و نگاهم را به سمت پسر رساندم