بیشعور! طوری داشت با من حرف میزد که انگار با یک بچهی پنجساله طرف است.
صدایم را نازک کردم و گفتم:
– چی بهم جایزه میدی عمو جون؟!
کم نیاورد و با خنده گفت:
– اگه به مامانت نگی، برات یه بستنی گنده میخرم!
به ورژن بیستسالهی خودم برگشتم:
– ورشکست نشی!
بعد از او رد شدم و با دقت به اطراف نگاه کردم. در همان نگاه اول میشد فهمید که ایراد کار کجاست. چیدمان وسایل طوری بود که کل فضای خانه را اشغال و حتی رفتوآمد را محدود کرده بود.
با اشاره به میز ناهارخوری گفتم:
– این رو باید بذاری جلوی آشپزخونه. مبلها رو هم از اونطرف بچین گوشهی دیوار .جای این دوتا تابلو رو هم عوض کنی، حل میشه.
انگار که دو ساعت داشتم گل لگد میگردم، بیخیال رفت نشست روی مبل.
– یه بار بگو میخوام مثل خر ازت کار بکشم دیگه! اینا که تو میگی دوپینگ شدن لازم داره. بیا اول چایی بخوریم.
از چیزی که به خودش گفته بود، طوری لبخند زدم که سیودو دندانم بیرون آمد و همین باعث نگاه چپچپیاش شد.
تازه نشسته بودم که با برداشتن همان ماگی که دفعهی قبل برایش در آن چایی ریخته بودم، گفت:
– راستش رو بگو، تو چایی من تف کرده بودی؟!
از شنیدن چیزی که گفته بود چشمهایم گرد شد.
– چی؟!
ماگ را به طرفم گرفت و گفت:
– ببین ایناهاش! این کف روش چیه پس؟!
مرسی که ریاکتو فراموش نمیکنید خوشگلا❤️
*این پارت هدیه به مناسبت افتتاح کانالvip مون😍*
Sepideh Alizadeh: #پارت_۱۳
اخم کردم:
– تا حالا تو عمرت چایی نریختی؟ ندیدی موقع ریختن آب جوش کف میشینه رو چایی؟!
به ماگ خودش اشاره کرد و گفت:
– خودتی! پس چرا رو مال خودت از این کفا نیست؟!
قبل از اینکه بتوانم جواب دهم، ماگهایمان را با هم عوض کرد:
– من هنوز آرزو دارم! خودت اینو بخور!
سرم را به تأسف برایش تکان دادم و با برداشتن چای کفی، مشغول نوشیدنش شدم.
چایی که تمام شد، برای اینکه اذیتش کنم گفتم:
– من تو چایی تف نکرده بودم، ولی بدون همیشه هل رو با دندونم میشکنم میندازم تو چایی! پس این چایی با اون یکی هیچ فرقی نداشت. گفتم که در جریان باشی!
طوری به ماگ خالی در دستش نگاه میکرد که انگار دنبال نشانهی مرگ قریبالوقوع خودش است.
همانطور که نگاهش بین ماگ و من جابهجا میشد، بالاخره لب باز کرد:
– یعنی قراره تا چند ساعت دیگه بمیرم؟
شانه بالا انداختم:
– نترس نمیمیری، اتفاقا برای تقویت لثه مفیده.
در حال بلند شدن از مبل غر زد:
– پس بیا تا نمردم، دکور اینجارو درست کنیم.