اشتراکیماهلی

بلکه از بی‌رحمی مادری که؛ برای زنده نگه‌داشتن فرزند درون بطنش، جانش را به خطر انداخت و مرا یتیم کرد!

لباس‌هایم را بی‌حوصله، با لباس راحتی عوض کردم.

نگاه غمگینی به در و دیوار اتاق انداختم.

این اتاقی که غبار غم بر خود داشت، خنده‌ها و شادی‌های زیادی را به خود دیده بود.

آهی کشیدم و روی تشک مامان و بابا دراز کشیدم.

پتوی گلبافت را، کامل به دورم پیچیدم.

گویی محافظی‌ست که می‌تواند، مرا از کابوس‌های وهم‌انگیزم نجات دهد.

چشمان باد کرده و سرخ شده‌ام را بستم و خواب، خیلی زودتر از آنچه گمان می‌کردم؛ روح خسته و غمگینم را در بر گرفت...

***

هراسان از خواب بیدار شدم.

نفس‌نفس می‌زدم و با تمام توان، اکسیژن موجود در اتاق را به ریه می‌کشیدم.

بدنم از شدت ترس و اضطرابی که در خواب کشیده بودم، لمس و کرخت شده بود.

انگار که بختک رویم افتاده باشد.

به‌قلم: #مـٰاهلـی

کپی‌حرام‌است‌و‌پیگرد‌الهی‌و‌قانونی‌دارد‼️

🦋

🕯🦋

🦋🕯🦋

🕯🦋🕯🦋

🦋🕯🦋🕯🦋

🕯🦋🕯🦋

🦋🕯🦋

🕯🦋

🦋

#رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق

#پـٰارت‌‌19

عرق از تمام بدنم شره می‌کرد و حتی می‌توانستم، خیسی پشت پیراهنم را حس کنم.

ناله‌ای بی‌جان و قوت کردم.

دهانم همچون کویر برهوت خشک بود و زبانم به سق دهانم می‌چسبید.

بدن کوفته‌‌ام را تکانی دادم و با اهرم کردن دستانم بر زمین، آرام نشستم.

دستی به گرداگرد صورتم کشیدم و خیسی‌اش را با آستین پیراهنم، پاک کردم.

موهای کوتاه و فرفری‌ام، بهم گره خورده بودند و به گردنم چسبیده بودند.

فضای اتاق تاریک بود و تنها باریکه‌ای نور، از ماه پنهان شده در زیر ابرها، به داخل اتاق تابیده می‌شد.

درب اتاق باز شد و نور، بی‌رحمانه از فضای روشن هال، به چشمانم شلیک شد.

نیم‌تنه‌‌ی بالای بدن عمه، جلوی تابش بیشتر نور را گرفت.

با دیدن من نشسته، لبخندی مهربان زد.

-«خداروشکر بیداری عمه! پاشو بریم شام بخوریم.»

ابرو درهم کشیدم و تا خواستم لب به اعتراض و گله بگشایم، عمه با نگاهی که تهدید و اندکی شیطنت از خود ساطع می‌کرد، آرام و نجوا گونه گفت:

-«اگه بخوای مثل تمام این چهل روز ناز بیای مرتضی رو به جونت می‌ندازم. خودت می‌دونی که اگه بفهمه غذا نمی‌خوری چیکار می‌کنه. هوم؟»

چپ‌چپی مخفیانه و در روشنایی و تاریکی اتاق به سمت عمه حواله کردم.

خوب بلد بود مرا تهدید کند!

-«اگه تا ده دقیقه دیگه از اتاق نیومدی بیرون، مرتضی رو می‌فرستم دنبالت. حواست باشه حسنا خانم، فقط ده دقیقه!»

و بعد با شیطنتی که مصنوعی بودنش پنهان نبود، چشمکی زد و با صاف کردن بدن کج شده‌اش، از اتاق بیرون زد.

به‌قلم: #مـٰاهلـی

کپی‌حرام‌است‌و‌پیگرد‌الهی‌و‌قانونی‌دارد‼️

🦋

🕯🦋

🦋🕯🦋

🕯🦋🕯🦋

🦋🕯🦋🕯🦋

🕯🦋🕯🦋

🦋🕯🦋

🕯🦋

🦋

#رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق

#پـٰارت‌‌20

نفس کلافه‌ای کشیدم و مشت بی‌جانم را به پتوی گلبافت زدم.