آراس نگاه سردی به او انداخت.
+ اومدی گزارش بدی یا شوخی کنی؟
سامیار چند قدم جلو آمد.
ـ گزارش دارم.
مکث کوتاهی کرد.
ـ تیراندازی اتفاقی نبود.
نگاه آراس خنثی بود.
+ می‌دونم.
ـ و کسی که شلیک کرده، هنوز پیداش نکردیم.
#پارت_بیست_یک
#وارث_سایه
سامیار پرونده‌ی باریکی را روی میز گذاشت.
ـ نیوان از دوربین‌های اطراف محل تیراندازی یه چیز پیدا کرده.
آراس نزدیک میز رفت.
+ چی؟
ـ یه ماشین.
+ پلاکش؟
ـ مخدوشه.
چند لحظه سکوت برقرار شد.
سامیار ادامه داد:
ـ ولی راننده انگار عمداً جلوی یکی از دوربین‌ها مکث کرده.
آراس پرونده را باز کرد.
داخلش فقط چند عکس چاپ‌شده بود.
یک شاسی‌بلند تیره،کوچه‌ای خیس از باران
و مردی که چهره‌اش زیر کلاه و سایه‌ی باران، واضح نبود.
آراس چند ثانیه به عکس خیره ماند.
+ عمدی بوده !
سامیار سر تکان داد.
ـ نیوان هم به همین نتیجه رسیده.
مکث کوتاهی کرد.
ـ یعنی می‌خواسته دیده بشه.
آراس نگاهش را از عکس برنداشت.
+ یا می‌خواسته مطمئن بشه ما پیداش می‌کنیم.
سامیار چیزی نگفت.
آراس عکس را روی میز گذاشت.
+ این فقط یه تیراندازی نبود...
نگاهش سرد شد.
+ یکی داره ما رو به سمت خاصی می‌کشونه.
سامیار چیزی نگفت.
چون خودش هم دقیقاً به همین نتیجه رسیده بود.
#پارت_بیست_دو
#وارث_سایه
همان لحظه...
طبقه‌ی پایین بیمارستان.
دلارا روپوشش را درآورد و روی چوب‌لباسی آویخت.
خستگی مثل وزنه‌ای روی شانه‌هایش سنگینی می‌کرد.
برای خودش یک لیوان قهوه ریخت و کنار پنجره ایستاد.
یکی از همکارانش نزدیکش شد.
ـ حال اون زخمیه بهتره؟
دلارا بی‌آنکه نگاهش را از پنجره بگیرد، گفت:
+ آره.
سارا کمی مکث کرد و گفت.
ـ عجیب نبود؟
دلارا نگاهش را به او داد.
+ چی؟
ـ اون همه آدم مسلح، اون همه محافظ، معلومه طرف آدم معمولی‌ای نیست.
مکثی کرد.
ـ چیزی که برام عجیبه اینه که چطور تونستن پلیس و حتی نگهبانی بیمارستان رو ساکت کنن.
دلارا شانه‌ای بالا انداخت.
+ احتمالاً نفوذش بیشتر از چیزیه که به نظر میاد.
سارا با تعجب نگاهش کرد.
ـ و تو اصلاً کنجکاو نیستی بدونی کیه؟
دلارا جرعه‌ای از قهوه‌اش نوشید.
+ کنجکاوی من وقتی شروع می‌شه که به پرونده‌ی پزشکی‌م مربوط باشه.
سارا خندید.
ـ یعنی حتی اگه بفهمی یه آدم خطرناکه؟
دلارا نگاه کوتاهی به او انداخت.
+ روی تخت بیمارستان، خطرناک و بی‌خطر نداریم.
مکث کرد.
+ فقط بیمار داریم.
#پارت_بیست_سه
#وارث_سایه
سامیار پرونده را بست.
ـ یه چیز دیگه هم هست.
آراس نگاه کوتاهی به او انداخت.
+ بگو.
ـ نیوان از صبح روی دوربین‌های اطراف کار کرده.
+ نتیجه؟
سامیار نفس آرامی کشید.
ـ هنوز نه.
آراس اخم کرد.
+ هنوز نه یعنی هیچی پیدا نکرده؟