اشتراکینازیلا فردین فر

حس کردم تصاویر اطرافم شروع به چرخ زدن کرده. سر چرخاندم و نگاه سرگردانم را در اطراف گرداندم. تصاویر برابر چشمانم دور و نزدیک می شد و صداها شبیه مته در گوشم فرو می رفت. تصاویر دختران و پسران جوان که در حال بالا و پایین پریدن بودند. صدای جیغ و سوت و تشویق...اندک اندک سرم داشت به دوران میفتاد. دلم داشت بهم می خورد. بی اختیار با پنجه ی پا روی زمین ضرب گرفتم و با دست لبانم را پوشاندم. پلک روی هم گذاشته در سر شروع به شمارش کردم... هزار و یک... هزارو دو

_داداش دختره عجب تیکه ایه... عجب صدایی... عجب فن بیانی... چه سری... چه دمی...

پلک هایم به ضرب از هم باز شد و سرم تند و تیز به طرفش چرخید. آرنج به دسته ی صندلی تکیه داده، تنه به سمتم مایل کرده بود. مشتش را مقابل لبانش حصار و نگاهش را میخ رو به رو و سن کرده بود. با نیش باز و چشمان وق زده انگار که در هپروت سیر کند ادامه داد

_چرا من خبر نداشتم همچین لعبتی تو بچه های ادبیات داریم!؟

برای لحظاتی نگاهم روی سن دوید. به دختر ریزنقشی خیره شد که آن وسط ایستاده بود. دستانش را مقابل بدن روی هم گذاشته با نگاه زیر افتاده و حالتی خجول تعظیم های نصفه نیمه می کرد. فکر کردم از این فاصله چطور موفق به برانداز کردن آن حجم ظریف شده؟!... انگار ذهنم را خواند

_قبل مراسم تو پشت صحنه باهاش حرف زدم...

تک خنده ای زد

_من به خال لبش ای دوست گرفتار شدم

اخم هایم در هم رفت و نگاه تیزم را به نیمرخش دوختم. بالاخره سنگینی نگاهم کار خودش را کرد و سر به سمتم چرخاند. نیشش جمع نمی شد مردک

_ببینم تو دیده بودیش؟...

چین به بینی انداختم و تشر زدم

_جمع کن لب و لوچه رو... اون چشای هیزتم درویش کن... دختره نامزد داره

پوزخند مسخره ای به رویم زد.

_اول اینکه یه نظر حلاله...دوم این روزا همه تو این دانشگاه نامزد دارن... تا پسره بهشون میگه می خوامت از فرداش دختره یه حلقه میندازه انگشتش... این میشه آقایی اون اون میشه خانومی این... دو روز دیگه ام...

#پست2

تنه به سمتش مایل کردم و میان کلامش توپیدم

_بیشعور اینا عقد کردن...

همانطور خیره به رو به رو سرش را بیش از پیش به سرم نزدیک کرد جوری که پیشانی اش به پیشانی ام سایید

_یه جوری میگی انگار خطبه ی عقدشون رو خودت خوندی

سر عقب کشیدم و با صورت جمع شده از بوی غلیظ و شیرین عطرش جواب دادم

_نامزد اشکانه

انگار که جا خورده باشد، به سرعت تنه چرخاند و سرعقب کشید. با چشمان درشت به رنگ شبقش به صورتم زل زد و با ناباوری پرسید