به نام خدا
نام رمان: حسرت با هم بودن
نویسنده: مرضیه نعمتی
فصل 1
مجلس خواستگاری بود و من و مادرم و برادرم امین روی مبلهای سلطنتی جای گرفته بودیم. این بار سوم بود که برای خواستگاری سوگل میآمدیم و باز هم جواب مادرش رد بود. دلیلش کاملاً واضح بود. هیچ وجه اشتراکی بین خوانواده آنها و ما نبود. مادر سوگل، شکوه زن مستبد و خود رایی بود که سالها پیش همسرش را از دست داده بود و با پسرش مجید و دخترش سوگل زندگی میکرد. هر چه دلش خواست به امین توهین کرد و امین هیچ نگفت. مادرم عصبی شد و رو به امین گفت:
ـ پاشو بریم.
امین چشم و ابرو انداخت که مادرم ساکت باشد و چیزی نگوید اما مادرم اهمیتی نداد و بلند شد. امین مجبور به صحنه سازی شد و خودش را وسط جمع انداخت و گریان گفت:
ـ تو رو خدا بذارید ما دو تا با هم ازدواج کنیم. شکوه خانم به خدا دخترتونو خوشبخت میکنم. من سوگل رو دوست دارم. هیچکس به اندازه من سوگل رو دوست نداره.
به سوگل نگاه کردم که با چشمان پر از عشق به امین زل زده بود و اشک میریخت. شکوه فریاد زد:
ـ بسه... خجالت بکش! چطوری روت میشه انقدر جلوی من به دخترم ابراز علاقه کنی؟
اشکهای امین تمامی نداشت. این بار دست به دامن مجید شد. سوگل هم مضطرب به مجید نگاه میکرد. انگار مجید در آن لحظه پدرش بود که باید برایش تصمیم میگرفت. مجید جرأت ابراز نظر نداشت. یعنی شکوه هیچوقت این اجازه را به او نمیداد. توی چشمانش میدیدم که چقدر از این وضع عذاب میکشید ولی نمیتوانست کاری برای خواهرش کند. سعی داشتم امین را از روی زمین بلند کنم اما زورم نمیرسید. انگار یک تکه سنگ شده و افتاده بود وسط خانه آنها. سنگینی نگاه مجید را روی خودم حس میکردم. نگاهش کردم. چقدر پر مهر نگاهم میکرد. حواسم پرت شد. مادرم دست امین را محکم کشید و با خودش همراه کرد:
ـ بیا پسر بریم. آبرومو بردی! خجالت بکش! یه ذره مردونگی خودتو حفظ کن.
ـ ولم کن... مامان دستمو ول کن. اندفعه اگه جواب نگیرم خودمو کشتم. اینو مطمئن باش.
شکوه فریاد زد:
ـ بیرون!
مادرم به زور دست امین را کشید و از خانه بیرون آورد...
***
شب بود. داخل اتاقم نشسته بودم و صدای نوای غم انگیز گیتار امین را میشنیدم. بلند شدم و اتاقش رفتم. یک گوشه نشسته بود و انگشتانش تارهای گیتار را لمس میکرد. با ناراحتی کنارش نشستم و گفتم:
ـ بس کن دیگه امین... این چه وضعیه برای خودت درست کردی؟