اشتراکیMarv💞

دست‌های یکتا روی صورتش نشست و صدای هق‌هقش پشت دست‌هایش خفه شد!

نگاهم به یکتا بود که مظلومانه گریه می‌کرد!

کپی ممنوع

🦋نویسنده ؟#مرو

پشت پرده های راز

#پارت_۱۴

حرفی نمی‌زدم تا خودش شروع کند، اما

حرفی نمی‌زد. سرش را به آغوشم کشیدم. گریه نمی‌کرد و آرام شده بود. به غدیری که حرکتی نمی‌کرد، از خودم دور کردم و در کمال ناباوری دیدم که خوابش رفته است؟!

روی تخت گذاشتمش و به سمت اتاقم دویدم و کیف پزشکیم را برداشته و برگشتم. نبض دست و صدای قلبش را گرفتم.

ولی!!

خیلی کندتر از حد معمول بود.

زودی یک سرم برایش وصل کردم. بعد از مدتی که خیالم راحت شد، به طبقه پایین رفتم. کسی نبود و فقط بچه‌ها بودند. سهیلا بلند شد و گفت:

– یکتا خوبه؟

نخندیدم. گفتم:

– تقریباً...

تا خوب چه باشه، رنگ از چهره سهیلا پرید و گفت:

– یعنی چی؟!

می‌خواست به طبقه بالا برود که با گرفتن دستم جلوش مانع شدم و گفتم:

– فعلاً خوابه.

سهیلا گفت:«

- چرااا!؟ »

سرم را تکان دادم.

نبض می‌زد.

روی مبلی که کنارم بود نشستم و گفتم:

– نمی‌دونم.

با کمی مکث تکرار کردم:

– نمی‌دونم. میشه شما بگید که اینجا چه خبر شده؟ چرا خواهرم... حالش اینه چه بلایی سر خواهرم اومده که حالش اینه؟

بعد از مکثی با لحنی تندتر گفتم:

– خب بگید دیگه!

سهیلا با مکث شروع کرد تعریف کردن 🥹

کپی ممنوع

🦋نویسنده ؟#مرو

پشت پرده های راز

#پارت_۱۵

با کمی مکث تکرار کردم:

– نمی‌دونم. میشه شما بگید که اینجا چه خبر شده؟ چرا خواهرم... حالش اینه چه بلایی سر خواهرم اومده که حالش اینه؟

بعد از مکثی با لحنی تندتر گفتم:

– خب بگید دیگه!

سهیلا با مکث شروع کرد تعریف کردن 🥹

راوی :سهیلاو سپهر

(زمان؟

سال ۱۳۹۵ ۲۰بهمن ماه )

با داداش هر جا رو که فکر می‌کردیم باشه رو گشتیم اما نبود خبری از یکتا نبود کسی که با هم مثل خواهر بودیم نبود یعنی کجا می‌تونست باشه داشتم به اینکه چه بلایی سرش اومده فکر می‌کردم که با صدای در اتاق به خودم اومدم پرده پنجره اتاق رو با کمی مکث انداختم و سمت در اتاق برکشتم یاسین داخل اومد و گفت:«

آبجی بیا بریم یکم غذا بخور».

با تاخیر لب زدم :«نمیخوام»

با پایان حرفم داغی اشکی هاکه روی گونه های یخ زده من اومد سپهر به سمتم اومد و من رو به آغوش کشید .

سپهر دل دیدن خواهرش رو در این حال نداشت که او را در آغوش کشید و کمک کرد تا روی تخت بنشیند خواهر آنقدر در آغوش برادر گریه کرد که خوابش برد سپهر که بعد از مدتی از خوابیدن خواهرش مطمئن شد ،

به طبق پایین رفت چشمش به خانم جان (مادربزرگ) خود خورد که روی مبل راحتی نشسته و تسبیح تسبیح میگوید واشک میریزد به سمت او میرود روی مبل رو به روی او می نشیند که متوجه او میشد و میگوید:« حالا خواهرت چطوره؟»