اشتراکیالهه کرکه آبادی

خودم را پرت کردم داخل اتاق و در را چفت کردم

دستم بالا آمد و دستکِ چارقد را از کنار گوشم آزاد کردم تا راحت تر نفس بکشم

دست دیگرم ناخودآگاه روی پرده نشست و سعی کردم از کنار همان انگشتی که پارچه را اندکی کنار زده بود حیاط را از نظر بگذرانم

حدسم درست بود

بنده خدا قصد رفتن به دستشوئی و احتمالاً وضو گرفتن داشت

نگاهم تا زمانی که در دستشویی باز شد و مرد در حالِ مسح کشیدن روی سر و دو پایش از آن خارج شد خیره به حیاط و حرکاتش بود

همزمان با قامت راست کردنش پرده را به سرعت انداختم و با خودم فکر کردم چقدر بد که مجبورم دوباره از این سنگر امن دل بکنم تا هم مثل او وضو بگیرم و هم شام امشب را به سرانجام برسانم !

هنوز با خودم درگیر بودم برای برگشتن به حیاط که صدای کشیده شدن دمپایی هایش روی موزاییک و نجوای آرامِ اذان که از بین لبهایش خارج میشد به گوش رسید

چه جالب ؛

این دقیقاً همان کاری بود که سید بابا علی وقت نماز انجام می داد

وضو می گرفت و با همان دست ها و صورت خیس سمت اتاق می رفت در حالی که گرم و مردانه ولی آرام و زیر لب اذان را زمزمه می کرد

همان لحظه صدای موذن هم از مسجد روستا بلند شد و انگار آبی شد روی آتشِ اضطرابم که تمام دل نگرانی های چند لحظه قبل را در خود حل کرد و از بین برد

دوباره در را گشودم

یواشکی نگاه کردم

خبری از مرد نبود

البته صدای بسته شدن در اتاق را قبل از بیرون آمدن از کارگاهم شنیده بودم

خوبه

حالا که رفته تا رو به قبله بایستد و نماز بخواند من هم با خیال راحت می توانم برای ادای این واجبِ آسمانی آماده شوم .....

•┈┈••✾🌕🌖🌗🌘🌑🌒🌓🌔🌕•✾••┈┈•

●|رمان قمر در عقرب مختص مخاطبان کانال👇

https://eitaa.com/joinchat/442892311Cee052e1168

⛔️کپي حرام⛔️

🦂

🌕🦂🌕

🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂

🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂

🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂🌕🦂

🦂🌕🦂🌕🦂

🌕🦂🌕

🦂

♡﷽♡

#قمردرعقرب🕷

بقلم #الهه_بانو

#قسمت10

•┈┈••✾🌕🌖🌗🌘🌑🌒🌓🌔🌕•✾••┈┈•

- ماشاءلله

قربونت برم که اینقدر با سلیقه ای مادر !

یک ساعتی از لحظهء اذان و ادای فریضه گذشته

بابا و بی بی هم بعد از من آمادهء نماز خواندن شدند و حالا که اسباب سفره و ظرف غذا را درون مَجمَعِ بزرگ چیده و به سختی سنگینی اش را روی دست هایم تحمل می کنم به سمت اتاق می روم

پشت در اتاق رسیده ام که صدای بی بی را می شنوم

به گمانم از ظهر تا حالا این چند دهمین باریست که از تهِ دل و با تمام وجود قربان صدقهء میهمانش می رود

کم کم به مرز حسودی می رسم نسبت به این تازه از راه رسیدهء دل از بی بی جان برده !