← حبس بهشت

قسمت 90

رایگانبهاره غفرانی

گلویی صاف کرده و با ترس و لرز به چشمانش نگاه کردم. چطور آن نقشه را کشیده بود؟ می‌خواست کارخانه‌ای که خودش زحمتش را کشیده، ویران کند! آب دهانم را بلعیدم و پرحیرت به زبان آوردم:

- آفرین خانم! تصمیم دارین کارخونه‌ای که خودتون اون همه واسه‌اش زحمت کشیدین رو ورشکست کنید؟!

اخم کرد و کمی جابجا شد. روسری سفیدسرخابی ابریشمی‌اش را مرتب کرد و گفت:

- اون کارخونه در برابر کل ثروت خاندان اوجی هیچه و لازم نیست تو غصه‌شو بخوری. به این کارا کاریت نباشه... فقط یه جواب به من بده.

مردد بومد و دو دل. زمین زدن پدرم، با به خاکستر نشاندن مسیح همراه می‌شد. خجل نگاه از او گرفته و گفتم:

- آخه مسیح...

بین حرفم آمد و تشر رد:

- پدرش براش یه چیزایی کنار گذاشته. دختر جون به جای این صغری کبری چیدن جواب منو بده. وقت نداریم... اونا می‌خوان برگردن پیشمون.

و با سر به پاشا و مسیح و گیسو اشاره کرد. نفسی عمیق کشیدم و سر به نه تکان دادم:

- نمی‌تونم. نمی‌خوام مسیح آسیبی ببینه. نمی‌خوام تا این حد پیش برم که اینقدر اذیت بشن.

مدتی خیره نگاهم کرد و سپس لبخند زد:

- همینو می‌خواستم؛ همین نهِ محکم و غلیظت. با اینکه کینه داری از فتاح و مهری، با اینکه می‌تونی اونا رو به خاک سیاه بنشونی، اما اونقدر فطرتت پاک هست که جواب نه دادی. همینو می‌خواستم. به نظرم تو بهترین گزینه برای وصلت با پاشا هستی.

بهترین گزینه بودم برای بدترین گزینه‌ی زندگی‌ام. مات و مبهوت داشتم تماشایش می‌کردم. زن مغرور امتحانم ‌کرد و من در مخیله‌ام هم نمی‌گنجید. نفسی راحت کشیدم و لبخند او عمق گرفت:

- حالا پاشو برو و به گیسو بگو بیاد، بهش هم نگو داشتم امتحانت می‌کردم.

چشمی گفتم و برخاستم. انگار تازه قلبم به سر جایش برگشته بود. عضلات منقبض شده‌ام، شل شدند و سمت میزی که گیسو و مسیح و پاشا نشسته بودند، رفتم. نزدیکشان که شدم، پاشا برپا زد و ابرو در هم کشید:

- قرمز شدی بهشته! چی می‌گفتین؟

نگاه از او گرفتم و روی صندلی کنارش جای گرفتم و زیرلب گفتم:

- آفرین خانم می‌خواد با گیسو صحبت کنه.

گیسو رنگ از رخش پرید و منومن‌کنان پرسید:

- چرا؟ چی گفتین به هم؟

شانه بالا انداختم و نیم‌نگاهی به آفرین خانم که چشمان تیزش را به من دوخته بود، انداختم:

- نمی‌دونم باهات چیکار داره... حرف‌های ما هم خصوصی بود.

گیسو بروبر نگاهم کرد و با چشم‌غره‌ای به من، برپا زد و سمت آفرین خانم رفت. پاشا گارسونی که غذاها را آورده بود، رد کرد و گفت که چند دقیقه‌ی دیگر بیاید. مسیح که داشت مسیر حرکت گیسو را نگاه می‌کرد، سمت من و پاشا سر چرخاند و ابروهایش در هم پیچ خوردند.