- پاشا چی می‌گه؟
نگاه از او دزدیدم و چشم به زمین دوختم که صدایش بالاتر رفت:
- با تو دارم حرف می‌زنم بهشته!
پاشا جلویش ایستاد و خواست چیزی بگوید که مادربزرگ دخالت کرد:
- مسیح ساکت شو ببینم. تو چیکار به کار این دو تا داری؟
پاشا عقب کشید و نگاه برزخش را حواله‌ی مسیح کرد:
- انگار باورت شده داداش بهشته‌ای؟!
مادربزرگشان اجازه‌ی پیشروی و دعوا نداد. دستور داد همه داخل رستوران برویم و در همان طبقه‌ی اول روی تخت بزرگی بنشینیم.
به اجبار کنار پاشا جای گرفتم و چقدر دلم خواست که برای لحظه‌ای گیسو باشم. مسیح و او آنقدر تنگ هم نشسته بودند که انگار تخت، قوطی کبریت بود! مادر بزرگ بالای تخت رو به همه‌ی ما جلوس فرموده بودند و سنگینی نگاه نافذ و مغرورش را حس می‌کردم. پاشا داشت به گارسون دستور می‌داد که مادربزرگش مرا صدا زد:
- دختر! تو به خاطر چی می‌خوای با پاشا ازدواج کنی؟
زیرچشمی مسیح را که با اکراه خیره‌ی من بود، از نظر گذراندم و دهان باز کردم که دروغ سر هم کنم، اما پاشا گارسون را مرخص کرد و به جای من پاسخ داد:
- همدیگرو دوست داریم مامانی. البته بهشته نمی‌خواست به این زودی دست به کار بشیم. این قضیه به خاطر اصرار من بود.
چقدر راحت و بی‌دغدغه دروغ‌های به آن بزرگی می‌گفت. گیسو خندید و گفت:
- وای بهشته تو چقدر مارموذی! چرا مخفی می‌کردی کلک؟
یک کلام هم از مادر عروس شنیدیم! لبخندی تصنعی زدم و نیم‌نگاهی به پاشا انداختم؛ اجازه داد جواب مادرعروس را خودم بدهم.
- خب درست نبود وقتی چیزی علنی نشده، بیخودی برای خودمون حاشیه درست کنیم.
مسیح را دیدم که پوزخند زد و سر به افسوس جنباند. مادربزرگشان مرا خطاب قرار داد و گفت:
- از آدم‌های باسیاست خوشم میاد. خوبه... خوبه دختر جون! راستی شنیده بودم دختر سرکشی هستی و با پدرت مشکل داری؛ راسته؟
سر به زیر انداخته و پاسخ گفتم:
- راسته آفرین خانم.
به بقیه گفت که موقتاً ما را تنها بگذارند. تن و بدنم داشت می‌لرزید و استرس گرفته بودم. فکر کردم می‌خواهد بگوید دست از سر پاشا بردارم و پی زندگی‌ام بروم، اما با حرفی که زد، دو شاخ روی سرم سبز و چشمانم چهارتا شد.
- تو می‌دونی بابات و مهری چیکار کردن؛ آره؟
گلویم را صاف کردم و چند بار پلک زدم. نگاه از او گرفتم و با تمجمج گفتم:
- فتاح و مهری‌خانم... مگه... مگه چیکار کردن؟
زیرچشمی نگاهش کردم که لبخندی پهن با دهان بسته تحویلم داد و بطری آب معدنی را از کیفش درآورد. مقداری آب نوشید و نفسی عمیق کشید: