- هنوز یلدا اینا نیومدن که.
- نمی‌شه صبر کرد؛ حال خواهرت و رویاخانم بده.
کمی سر چرخاندم و نگاه پردیس کردم. اگر یارا با همین فرمان پیش می‌رفت، برای خواهرم خیلی خوب می‌شد. به زودی طلاق می‌گرفت و می‌توانست با یارای مهربان باشد. آن وقت مسیح دیگر مرا بی‌خیال می‌شد و از پردیس سراغ یوگی و دوستان را می‌گرفت. لبخندی روی لبم نشست که با به یاد آوردن موقعیتمان سریع محو شد. گوشی موبایل یارا زنگ خورد و بعد از اینکه جواب داد، از صحبت‌هایش فهمیدم که یلدا پشت خط است؛ یارا داشت توضیح می‌داد که چرا زود راه افتاد و آنها را جا گذاشت!
به بیمارستان رسیدیم و سریع پردیس و مادرم را به اورژانس منتقل کردیم. مادرم بهتر شده بود و تنها یک سرم به او زدند. اما پردیس آندوسکوپی شد. تشخیص مادرم درست بود؛ خواهرم خونریزی معده کرده بود!
دکتر که از تخت پردیس فاصله گرفت، من و یارا به دنبالش راه افتادیم. پرسیدم:
- آقای دکتر چرا خونریزی معده کرده؟
بدون اینکه نگاهم کند یا کمی از سرعتش بکاهد پاسخ داد:
- عصبی شدن، ظاهراً به خاطر سردردهای تنشی‌شون هم آسپرین مصرف می‌کنن. آسپرین برای معده خیلی مضره.
نفسی عمیق کشیده و سر به افسوس تکان دادم:
- حالا چی می‌شه؟ باید بستریش کنیم؟
- نه لازم نیست. خوشبختانه سریع اقدام کردید و خونریزی هم وسیع نبوده. اجازه بدین داروها اثر کنن، بعد می‌تونید بیمارتون رو ببرین.
تشکر کردم و روی صندلی کنارم وا رفتم. یارا کنارم نشست و نفسش را به بیرون فوت کرد:
- خدا رو شکر که حل شد.
سر به تأیید تکان دادم و دستی به صورتم کشیدم:
- مامانم خیلی حرصمو درآورد. بابا آخه یکی نیست بهش بگه تو که سوپروایزری چرا غش و ضعف می‌کنی؟! این پردیس هم که خیلی تیتیش مامانیه. الکی خودشو می‌زنه به بی‌حالی!
یارا آرام خندید و رو به جلو خم شد. ساعد دستانش را روی پاهایش گذاشت و گفت:
- فکر کنم ترسیده بودن.
- غلط کرده؛ کسی که زرت و زرت بچه سقط می‌کنه که نباید از یه استفراغ خونی بترسه.
سر چرخاند و با ابروهای بالا رفته نگاهم کرد و لبخندی کج زد:
- معلومه خیلی تحت فشار بودیا. الان داری حسابی خودتو خالی می‌کنی.
شانه بالا انداختم و گوشی‌ام را از جیب شلوارم در آوردم. یارا پرسید:
- به کی زنگ می‌زنی؟
ای بابا؛ چه زود هم پسرخاله شده بود!
- به فردوس.
گوشی را از دستم قاپید. با تعجب و چشمان درشت‌شده نگاهش کردم که صاف نشست و اخم‌هایش در هم رفت:
- به اون بنده خدا چیکار داری؟ بذار فردا بیاد خودش می‌فهمه. الان که چیزی نشده... فقط بیخودی نگرانش می‌کنی.