- این تویی که به بهشت معنا دادی... این تویی که دنیا رو واسهم بهشت کردی؛ بهشت من تویی
بهشته!
پوزخندی روی لبم نقش بست و میدانستم دیگر در قلبم حضور ندارد. بهشته دیگر آن بهشت سابق نیست! آن بهشت سوخت... آن بهشت آتش گرفت و با دوزخ یکی شد! بهشتی که بسوزد، تبدیل به جهنم میشود؛ جهنمی با باغهای آتش گرفته و چشمههای خشکیده! قطرات اشک همراه با باران سیلآسا روی پستی و بلندی صورتم جاری شده بود و من قلبم میسوخت و جانم آتش میگرفت. دستی به روی نیمکت کشیدم و حکاکی باران خوردهی روی آن را لمس کردم. با سرِ انگشتم دوباره روی حکاکی نوشتم: «بهشت یار»!
در سرمای پاییزی که وسط تابستان کولاک کرده بود، گرمای حضورش را حس، و عطر تنش را استشمام کردم! شالم را تا روی لبهایم پایین آوردم و بدون اینکه از زیر تار و پود آن، نگاهش کنم، قصد بلند شدن از روی نیمکت را کردم. حرف زدن با آن همیشه خودخواه بیفایده بود. اما او دستم را گرفت و من در جایم میخکوب شدم. بیصدا اشک ریخته و دستم را از قندیل انگشتانش بیرون کشیدم. صدای بم و غمزدهاش، حالم را خرابتر کرد:
- بهشتم! بهشتهی من...
سرم را سمتش چرخانده و نگاهش کردم؛ اما او نمیتوانست چشمانم را ببیند. دستش را به طرف صورتم آورد و شال را پس زد و من هق زدم. یادم آمد... تمام آن لحظات را در خواب دیده بودم. همان وقتی که مرا پس زد و همراه یارا از شرکتشان خارج شدم و روی دستان یارم از حال رفتم.
به موهایم دست کشید و نگاهم کرد. چشمانم را بستم تا نبینم... تا نبینم که میبیند مرا! دیگر شوقی برای این که به چشمانش بیایم نداشتم. با پشت انگشتانش، پشت پلکهایم، گونههایم و پیشانیام را نوازش کرد و من بیشتر سوختم و آتش گرفتم... من بیشتر ضجه زدم. سرم را در آغوش گرفت و بغض صدایش را مردانه به نمایش گذاشت:
- نبار بهشت! خدا رو شکر چیزی نشده... نگران گلبرگ هم نباش. از دور دیدم که اتفاقی براش نیفتاد.
از بابت گلبرگ هزار بار خدا را شکر کردم. اما مسیح را پس زده و دخترش را در آغوشش جای دادم. آب بینیام را بالا کشیدم و رو به او توپیدم:
- اتمام حجتت همین بود؟ که منو بیاری اینجا و تموم خاطرات نحسمونو زنده کنی؟ که من شب خواستگاریم صورتم زخم و زیلی بشه؟ بسه مسیح بسه. چرا همهش آزارم میدی آخه؟
کاسهی چشمانش پر و خالی شد:
- طاقت ندارم کنار یارا ببینمت. بهشته من... من ازت خوشم میاد. تو مادر خوبی برای گلبرگ میشی. بیا و با هم باشیم. زندگی من به زنی مثل تو احتیاج داره.