- یارا... برو عقب ممکنه یکی ببینه.
نگاهی عاقلاندرسفیه انداخت و پرسید:
- تو الان اینجا کسی رو میبینی؟
سکوت کردم و به چشمانش زل زدم. مثل دریایی متلاطم، موج شیطنت در چشمانش اوج گرفته بود. صورتش نزدیکتر شد و عطر نفسهایش مستم کرد.
- میخوام ببینم مزهش همونه یا نه.
- چی؟
لبخند زد:
- خنگ خدا. شقایق لبات... یادت نمیاد؟ گفتم توو خوابم مزهی انار میده.
دست به سینه شدم و گفتم:
- اصلاً هم. چون تو دیوانهوار انار دوست داری اینجوری فکر میکنی.
جلوتر آمد و نفسش روی گردنم خالی شد و زمزمه کرد:
- پس بذار بچشمش. میخوام چیزی که توو دنیا خوشمزهتر از انار هست رو مزهمزه کنم. میذاری؟
تنم مورمور شد و گردنم را از او دور کردم. قلبم یکی در میان میزد و او مصرانه چشم دوخته بود به دهانم. تسلیم شدن در برابر او آسانترین کار ممکن بود. چشمانم را بستم و گفتم:
- فقط یه بارها.
نفسهای تند و گرمش را که داشت روی صورتم میریخت، میپرستیدم. دستانم خیس عرق بودند و بدنم میلرزید. مسیر نفسهایش تغییر کرد و لبهایش روی پیشانیام نشست. چشم باز کردم و لبخند زدم. مرد من مراعاتم را کرد و همین خصوصیتش برایم دنیا دنیا ارزش داشت. همانطور که لبهایش مماس پیشانیام بود، بازوهایم را گرفت و آرام گفت:
- نترس عمرم. ناردونه آخه مگه من زورت کردم که این جوری یخ بستی و میلرزی؟ مرا بوسهای ز پیشانیات برای باقی عمر کفایت میکند دلبرکم.
دستانمان دور یکدیگر سنجاق شدند و او سرش را بین موهایم فرو برد. بوسهای روی زلفهایم کاشت و چون واکنش بدی نشان ندادم، پایینتر رفت و شاهرگم میزبان لبهایش شد. به یکباره صدای افتادن چیزی روی زمین، ما را از هم جدا کرد و نگاهمان را سمت خودش کشاند.
یک باکس از انواع گلهای عجیب و زیبا بود که کل و معوج روی زمین افتاده و صاحبش کسی نبود جز مسیح. بینیاش را چین داد و نگاه حیرانش بین من و یارا چرخ خورد و ناباور گفت:
- چیکار میکنی بهشته؟! چیکار میکنی؟
لب گزیده و سر به زیر انداختم که قامت یارا جلوی دیدم را پوشاند. مرا از نگاههای شماتتبار مسیح دور کرد و لحنش پرعتاب و کوبنده بود:
- اولاً که علیک سلام. دوماً هم به شما یاد ندادن جایی میرین اول در بزنید؟ سوماً که ما هم مثل همهی زوجها داشتیم عشقبازی میکردیم.
آنقدر لبم را گاز گرفتم که به گمانم خون آمد. داشتم از شرم و آزرم آب میشدم و به زمین میرفتم. آخر آن کلمهی عشقبازی را از کجای ذهنش پیدا کرد و به زبان آورد؟ یارا ادامه داد: