- تو چی؟ تو هنوز موندی. می‌خوای با اون مرتیکه توو یه خونه زندگی کنی؟
از جایم برخاستم و سرپا و دست به سینه ایستادم.
- لازم نیست تو به فکر من باشی. منم به زودی زود ازدواج می‌کنم.
از گوشه‌ی چشم یلدا را دیدم که لبخندش را جمع کرد. فردوس ابروهایش را تابه‌تا بالا انداخت و غرش شد:
- یعنی چی اون وقت؟!
گلویی صاف کردم و نگاه از فردوس دزدیدم.
- یعنی من قصد ازدواج دارم. بالاخره یه خواستگار امروز فردا پیدا می‌شه دیگه. بعد هم...
پردیس با خنده میان حرفم آمد:
- آره جون خودت.
تند نگاهش کردم که سر به زیر انداخت و لب گزید.
- مامان آقای دکتر فردا بیمارستانه؟
مامان با خجالت سر تکان داد و من گفتم:
- فردا می‌رم دیدنش ببینم چجور آدمیه. اگر دیدم لایق مامانمونه، می‌گم پنج‌شنبه بیاد خونه‌مون آشنا بشیم. شما هم اگر دلتون خواست پنج‌شنبه بیاین. اگر هم نه که خودم هستم.
فردوس پوزخندزنان گفت:
- خوبه دیگه. بزرگترمون هم شدی.
ادایش را در آوردم و سر به تأیید تکان دادم:
- بله وقتی شما دو تا اینقدر مغز فندوقی هستین، بزرگترتون من می‌شم.
فردوس پر اخم چشم از من گرفت:
- منم فردا میام.
خوشحال شدم. رویم را سمت پردیس چرخاندم که گفت:
- نه من نمی‌تونم. اوستا رو چی کار کنم؟
پشت‌چشمی نازک کرده و گفتم:
- پس من و فردوس می‌ریم اون آقا رو ببینیم.
مادرم با صورتی سرخ شده و شرمگین زمزمه کرد:
- بهشته جان. واجب نیست حالا. اگر بچه‌ها راضی نباشن، منم...
میان کلامش رفتم.
- چرا مامان جان، اتفاقاً واجبه. نمی‌خوام بشی مثل اون مامان‌بزرگا که چشمشون به در خشک می‌شه و بچه‌های بی‌معرفتشون سال تا سال بهشون سر نمی‌زنن. من دلم نمی‌خواد تنها بمونی. هر آدمی توی این دنیا، نیاز به مونس و هم‌دم داره. تو همه‌ی عمرتو پای ما گذاشتی. تا خوشبخت نشدیم ولمون نکردی و آروم ننشستی. الان ما باید خیلی بی‌وجدان و بی‌معرفت باشیم که بخوایم جلوی ازدواجتو بگیریم.
از گوشه‌ی چشم، متوجه سنگینی نگاه فردوس و پردیس شدم. حرفی نزدند و شام را در سکوت میل کردیم.
فردای آن روز مامان شیفت نبود. در خانه ماند و من و فردوس راهی بیمارستان شدیم. پشت فرمان اخم‌هایش در هم بود و دلش به ازدواج مادرمان رضا نمی‌داد. زیر لب غر زد:
- خوبه دیگه. یه فنچول بچه داره ما رو مدیریت می‌کنه و دهنمونو بسته.
با دلخوری به نیم‌رخش نگاهش کردم و پر آه نفسم را به بیرون فرستادم.
- آخه چرا ما باید اینقدر خودخواه باشیم فردوس؟ می‌دونم سخته قبول این مسئله... خب برای منم سخته. اما مامان چی؟ مگه اون دل نداره؟ مامان الان جوونه... چرا باید تو تنهایی پیر بشه فردوس؟ تو یه دلیل بیار تا من دهنمو ببندم.