بلافاصله فرستاد: «عشقم؟!!!»
شکلک تعجب و گریه گذاشت و اضافه کرد: «ادامه بده ادامه بده.»
حالا ایموجی لبخند دندان‌نما و چشم‌قلبی تنگ جمله‌اش بست تا مرا به خنده وا دارد. به آنچه که می‌خواست عمل کردم: «عشقم، نفسم، ببعی خوشگل خودم.»
شکلک صورتک سرخ از خشم را گذاشت و من از خنده ریسه رفتم. پردیس داشت سؤال‌پیچم می‌کردم که یارا تماس گرفت. به اتاق اوستا رفتم و در را بسته و قفل کردم. گذاشتم پردیس مرا به فحش ببندد و تماس یارا را وصل کردم. ناخودآگاه لبخند بر لبم نشست.
- جان دلم؟
صدای نفس کشیدنش را شنیدم و بعد لحن ملایم و دلبرش آرامِ جانم شد.
- جونت بی‌بلا ناز خانمم... سلام.
لبخندم وسیع شد و شکل هلال ماه گرفت.
- سلام. خوبی؟
چشم بستم تا یارا را مقابلم تصور کنم و نترسیدم از این‌که خیال کنم دست دور گردنش حلقه کرده‌ام و او مرا غرق بوسه می‌کند.
- خوب که نه... سر تمرینا نمی‌رم و اصلاً حال و حوصله ندارم. من نمی‌فهمم این تمرینات ورزشی چه لزومی داره واسه من!
آرام خندیدم و پشت پنجره رفتم. پرده را کنار زدم و به زمینی که چهارده طبقه پایین‌تر بود خیره شدم.
- یارا لطفاً حاشیه درست نکن و کارتو زودتر تموم کن. اصلاً چقدر دیگه مونده از آموزشتون؟
- چیزی نمونده بهشتم. کسری گفت آخر این ماه کم‌کم باید کارمونو شروع کنیم.
- خوبه. پس حواست فقط به کارت باشه. خب؟
تلخندی زد و پرآه گفت:
- تو اونجایی و من حواسم به کارم باشه؟! چه محال خنده‌داری!
چیزی نگفتم و غمم گرفت که افزود:
- ولی یه جوری سر می‌کنم تا یه ماه دیگه. آموزش که تموم شد بلافاصله جمع می‌کنم میام ایران.
چشم در کاسه چرخاندم و با این‌که او مرا نمی‌دید، دست به کمر زدم:
- بیای این‌‌جا چی‌کار کنی؟ ممنوع‌الکاری عزیز دلم.
لحنش گرم‌تر شد و دلم را لرزاند:
- دِ بیام بگیرمت دیگه. بعد هم تلاش می‌کنم ممنوع‌الکاریم رو برطرف کنم و هم اون‌جا فعالیت کنم هم خارج از کشور. در ضمن بهشت خانم، شعر چیزی نیست که به خاطرش بری یه کشور دیگه زندگی کنی. می‌شه تو خود ایران بمونم و شعرام رو بفرستم جاهای دیگه. ممکنه ممنوع‌التصویر بشم که اینم هیچ اهمیتی برام نداره. منتهی کاش ممنوع‌الکاریم بر طرف بشه. به زبون فارسی شعر نوشتن خیلی راحت‌تر و بهتره... که فکر نکنم قبول کنن. فقط یه چیزی...
کنجکاوانه گوش به او سپردم که شیطنت‌آمیز گفت:
- نیام خواستگاریت بعد تو ردم کنی؟!
زیر خنده زدم و تنم گر گرفت.
- آدم باید دیوونه باشه که تو رو از خودش برونه.
زمزمه کرد: