حرصی لب روی هم فشردم و گوشی‌ام را خاموش کردم. حدسم به یقین تبدیل گشت و به شدت از یارا دلخور شدم. بعد از آن همه مدت هنوز مرا نشناخته بود! یعنی فکر می‌کرد من آنقدر احمق هستم که به خاطر آن مردک دست دوم که یکبار پسم زده و یکبار هم دست رویم بلند کرده بود، به ایران برگردم؟! دلم گرفت از بی‌انصافی‌اش. اشک توی کاسه‌ی چشمانم جمع شد و اما اجازه‌ی خروج نگرفت. خانواده‌ام خبر نداشتند که من در حال برگشت بودم. بی‌شک با دیدنم حسابی غافلگیر می‌شدند. زمان زیادی طول نکشید تا به تهران رسیدم. چمدانم را تحویل گرفته و سوار تاکسی شدم. قصد داشتم پول کرایه را از مادرم بگیرم، چرا که ریال همراهم نداشتم و عجله‌ای برگشته بودم. آدرس خانه‌مان را دادم و با خوشحالی به خیابان‌های اطراف چشم دوختم. باورم نمی‌شد که دوباره به کشورم بازگشته بودم. شادی و غم با هم درآمیخته بودند و حس عجیبی داشتم. غم دوری از یارا و نرسیدن به آرزوهایم و شادی بودن در وطن و کنار مادرم. کاش می شد همه‌شان را با هم داشته باشم؛ آرزوی بزرگی بود؟!
اشک آمد، سرریز شد و نمی‌دانم از سر خوشحالی بود یا بار غصه‌ای که روی دلم سنگینی می‌کرد. وقتی که تاکسی به مقصد رسید، رو به راننده گفتم که منتظر باشد تا کرایه‌اش را بیاورم. کلید را به مادرم تحویل داده بودم و به همین خاطر زنگ را فشردم، اما کسی در را باز نکرد! این بار زنگ خانه‌ی خاله‌عاطفه را زدم اما باز هم کسی جواب نداد. کارم را چند بار تکرار کردم و بی‌نتیجه ماند و راننده با اخم و تخم به من نگاه می‌کرد. شانس چه بود که من نداشتم؟! دوباره سوار تاکسی شدم و رو به راننده گفتم:
- ببخشید جناب! می‌شه برین به یه آدرس دیگه؟ بی‌خبر اومدم و اینجا کسی خونه نیست.
سری تکان داد و بی‌حوصله پاسخ داد:
- بله خانم. ولی میاد رو کرایه‌ها.
پوفی کشیده و زمزمه کردم:
- مشکلی نیست.
نشانی خانه‌ی فردوس را دادم و ماشین به حرکت درآمد. بعد از مدتی، جلوی ساختمانشان از ماشین پیاده شدم و زنگ را فشردم. آیفونشان تصویری بود، اما انگار باورشان نمی‌شد که من آمده باشم. یلدا با صدایی که تردید از آن می‌بارید، گوشی را برداشت.
- کیه؟
لبخند زدم و گفتم:
- خواهرشوهر جونت.
ساکت ماند و چیزی نگفت. نیم‌نگاهی به راننده که حسابی برزخ شده بود، انداخته و گفتم:
- باز کن دیگه یلدا.
پرحیرت پرسید:
- تویی بهشته؟!
خنده‌کنان جواب دادم:
- آره خب. پس کیه؟
- وای بهشته مگه برگشتی؟
پوفی کشیده و خنده‌ام را جلوی راننده خوردم: