← حبس بهشت

قسمت 236

رایگانبهاره غفرانی

- مشکل تو یه چیز دیگه است. من خر نیستم بهشته.

وقتی اتاق را ترک کرد، روی تخت وا رفتم و شیده به دادم رسید. در آغوشش آرام گرفتم و همه چیز را به او گفتم و خودم را خالی کردم. خواستم چیزی به یارا نگوید و در دلش نگه دارد. با اینکه دلش رضا نمی‌داد، قبول کرد و همراهم گریست. شب بود و من فردای آن روز باید راهی وطنم می‌شدم. یارا دیگر به سراغم نیامد و حتی پیام هم نداد. گوشی‌ام را برداشتم و پیام آخرش را بار دیگر مرور کردم. اگر آفرین خانم زنگ نزده بود و بعدش آن ابلیس سر وقتم نمی‌آمد، همان موقع جوابش را می‌دادم. کیبورد گوشی را بالا کشیدم و انگشتانم میان حروف تکان خورد: «یارای من، دلگیر نباش از من. یه روز همه چیز رو بهت می‌گم. باشه؟»

پیامم با یک علامت تعجب در کادری قرمز رنگ مواجه شد. نگاه خیسم را که به پایین صفحه دادم، متوجه شدم که مرا بلاک کرده است! ده دقیقه به همین منوال گذشت که طاقت از کف داده و شماره‌اش را گرفتم. گوشی‌اش خاموش بود. به سیم کارت ایرانی‌اش هم زنگ زدم اما بی‌فایده بود. ظاهراً از همه جا دورم انداخته بود. حدس می‌زدم از چه دلگیر است. اما اگر حدسم درست از آب در می‌آمد، من هم از او دلخور می‌شدم. من که به او گفته بودم تنها او برایم مهم است. چرا فکرش مدام سمت مسیح می‌چرخید؟ مگر چشمانم را که با دیدنش می‌شکفتند، نمی‌دید؟! فردای آن روز در اتاقم ماندم و وقتی که همه برای استراحت به اتاق‌هایشان برگشته بودند، همراه شیده به سالن اصلی رفتم. نگاه آخرم را به طبقه‌ی بالا انداختم، اما یارا برای بدرقه‌ام بیرون نمی‌آمد. شیده که به او گفته بود چه ساعتی پرواز دارم، پس چرا داشت مرا دست خالی از عشقش راهی می‌کرد؟! داخل ماشین بغضم ترکید و به هق‌هق افتادم. شیده در آغوشم کشید و خواهرانه دلداری‌ام داد. بریده بریده بین گریه‌هایم گفتم:

- آموزشتون که... که تموم شد... بیا ایران... همدیگرو... ببینیم... خب؟

ترانه‌سراها برای ورود و خروج به کشور مشکلی نداشتند‌. برای همین فوری قبول کرد و اشک‌هایم را با دستش پاک زدود. دلم آغوش یارایم را می‌خواست؛ همو که خودش را از من دریغ کرده بود. از شیده به سختی خداحافظی کردم و دلم پیشش ماند. افتان و خیزان سوار هواپیما شدم و مهمان‌دار گفت که گوشی‌هایمان را خاموش کنیم. داشتم خواسته‌اش را عملی می‌کردم که یارا پیام داد و من فوری آن را باز کردم. نوشته بود: «مسیح سوخته‌ش، مسیح خودکشی کرده‌ش، مسیح با بچه‌ش... می‌دونستم هرطوری بشه همیشه اون بیشتر از من واسه‌ت مهمه. دلت طاقت نیاورد ببینی داره خودشو آزار می‌ده و برگشتی پیشش. فقط امیدوارم مفت چنگش نباشی و به همین راحتیا خودتو تسلیمش نکنی. دیدی آخر کار به جایی رسید که آرزوی مرگش رو دارم؟! به هر حال خوشبختیت آرزومه... حتی کنار مسیح. خداحافظ ناردونه!»