در جواب لبخند کنایه‌آمیزش اخمی کردم و با جدیت سر به بله تکان دادم:
- معلومه. فقط نگران اون بودم... در ضمن اصلاً هم از نیش و کنایه خوشم نمیاد.
سمت اتاقم پا تند کردم که صدایم زد:
- وایستا بهشت.
چشم در کاسه چرخانده و برگشتم. چشم به او دوختم که پس از کمی دست دست کردن، پرسید:
- اگر بگم مسیح تو آتیش سوخته هم نگرانش نمی‌شی؟
چشمانم گشاد شد و دستانم را جلوی دهانم گرفتم. به کند دمی افتادم و نتوانستم چیزی بگویم. یارا پوزخندی صدا دار زد و سر به افسوس تکان داد:
- دیدی؟ نگرانش شدی. بهشته هیچ وقت به من دروغ نگو؛ حتی اگر اون واقعیت باعث بشه من ناراحت بشم، ترجیحم ناراحتیه تا دروغ شنیدن. دروغ آدم‌ها رو از هم دور می‌کنه. اما واقعیت باعث می‌شه که همدیگرو بهتر بشناسیم و با هم کنار بیایم.
نگاه دلخورش را از من گرفت و خواست برود که دویدم و سد راهش شدم.
- من دروغ نگفتم. ولی فکر نمی‌کنی در مقابل چیزی که گفتی، این یه واکنش طبیعی بود؟
چنگی به موهایش زد و بازدمش را با کلافگی به بیرون فرستاد:
- حق با توئه. گذشته با خودکار نوشته می‌شه و پاک کن به کارش نمیاد. ته‌ته‌اش می‌تونی با لاک غلط‌گیر بپوشونیش که بازم معلوم می‌شه زیر اون لاک غلط‌گیر یه چیزایی نوشته شده.
گرمای محبت نگاهش غلیظ شد و لبخند زد:
- لاک غلط‌گیرت می‌شم اگر گاهی کج‌خلقی‌هامو تحمل کنی. غرغرامو تاب بیار تا تو رو از گذشته‌ات دور کنم.
گوشه‌ی لب‌هایم به بالا کشیده شد و پلک روی هم گذاشتم: «معلومه مرد معامله‌ای!»
خیلی ناگهانی طاقت از کف داد و مرا در بر گرفت و بعد، کنار گوشم نجوای دلنشینش را شنیدم:
- کاش به جای پندار تو هم‌اتاقیم بودی بهشته.
پخی زیر خنده زده و او را از خودم راندم:
- دیوونه زشته ممکنه یکی ببینه. اینقدر هم دلبری نکن با حرفات.
خندیدیم و به اتاق‌هایمان برگشتیم. شیده داشت سؤال‌پیچم می‌کرد که صدای پیامک گوشی‌ام بلند شد. با نگاه به صفحه، نام یارا را دیدم و پیامش را باز کردم: «خواستم در مورد مسیح بهت بگم؛ اما نه رو در رو... که اگر چشمات اشکی شد، من نشم اون آدمی که آرزوی مرگ مسیح رو داشته باشه. که اگر از بابتش ناراحت شدی، من نتونم این ناراحتیت رو ببینم و غیرتم گل کنه. بهشتم ظاهراً خانواده‌ات نخواستن بهت بگن. ولی من می‌گم. می‌گم تا مطمئن شم کنارم می‌مونی. بهت که گفته بودم تو عشق خودخواهم. یلدا بهم گفته گیسو با خانواده‌اش فرار کرده و مسیح هم که واقعیت رو در مورد مهری خانم فهمیده، رفته خونه‌ی مادرش رو آتیش زده. همه‌شون حالشون خوبه و آتیشو زود خاموش کردن. فقط پشت دست راست مسیح یه مقدار سوخته. به گمونم همون دستیه که باهاش زد تو دهنت!»