- لااقل توی ویلا تک و تنها باهاش نموندم.
تا زانو داخل آب رفتم که بازویم از پشت سر گرفته شد. سر چرخاندم و چشم به یارا دوختم. خط اخمی میان دو ابرویش جا خوش و نجوا کرد:
- دیگه با اینجور لباس‌ها داخل آب نیا.
بازویم را از حصار انگشتانش بیرون کشیدم و آستینم را مرتب کردم. عصبی شده و به او توپیدم:
- مگه لباسم چه‌شه؟
فکش منقبض شد و سرش را جلو نزدیک گوشم آورد و نفس‌های داغش مرا سوزاند.
- نازکه.
لب گزیده و در خودم جمع شدم. داشتم از شرم ذوب می‌شدم و سعی کردم از دریا خارج شوم که یارا هم‌پایم شد. پیراهنش را در آورد و روی شانه‌هایم انداخت و همان حین گفت:
- در ضمن من تو ویلا با اون دختره تنها نبودم. محض اطلاع سرکار خانم، خدمه هم تشریف داشتن.
لبخندم آمد و همان لحظه لب‌هایم را داخل دهانم جمع کردم تا لو نروم. به خودم نهیب زدم: «ای مرگ بگیری بهشت! اصلاً به تو چه مربوط که هی بهش تیکه پروندی؟ نیشتو جمع کن. چرا اینقدر خر کیف شدی؟ مثل اینکه یادت رفته تا چند وقت پیش الاغ عاشق بودی و یارا هم این خریتت رو دیده. اصلاً روت می‌شه واسه یارا بدقلب بازی در بیاری؟! دختره‌ی بی‌حیا.»
به ساحل که رسیدیم، رو به یارا کرده و گفتم:
- من برم لباسمو عوض کنم بیام.
سریع نگاه گرفتم تا فکر نکند که به بدن برهنه‌اش نظر دارم؛ مخصوصاً با آن سابقه‌ی درخشان از پشت شیشه دید زدنم! پشت سرم راه افتاد و گفت:
- منم طبیعتاً باید بیام.
دم در خروجی ویلا، کسری را دیدیم. داشت همراه خدمه که سینی‌های بزرگی به دست داشتند، بیرون می‌آمد. ما را که دید، جلویمان را گرفت:
- کجا؟ تازه قراره بهمون خوش بگذره.
یارا طبق عادت مزخرفش، بازویم را کشید و مرا سمت ویلا کشاند.
- میایم. شما بفرمایید ما هم میایم.
کمی که جلوتر رفتیم، نالیدم:
- وای یارا دستمو کندی.
بازویم را که رها کرد، آن را مالیدم و چپ‌چپ به او نگاه کردم. خندید و با هم داخل ویلا شدیم. پیراهن یارا را پس دادم و هر کدام به اتاق خودمان رفتیم. وقتی لباس‌هایم را عوض کردم، بیرون رفتم و به جلوی اتاق یارا و پندار که رسیدم، ایستادم. می‌خواستم در بزنم تا بیاید و همراه هم پایین برویم که صدای سوفیا از داخل به گوشم رسید. قلبم میان تنم گم شد. متوجه حرف‌هایشان نمی‌شدم و دلم هم نمی‌خواست چیزی بفهمم. پله‌ها را دو تا یکی پایین رفتم و تنم خیس عرق شده بود. تند دمی داشتم و معده‌ی بیچاره‌ام بعد از مدت کوتاهی استراحت، باز هم داشت غم‌هایش را ترشح می‌کرد. میز بزرگی که از قبل در ساحل قرار داشت، با انواع و اقسام خوراکی‌ها پر شده بود. سمت شیده که داشت با اهورا خوش و بش می‌کرد رفتم. با دیدنم، بشقابش را روی میز گذاشت و ظرف جدید برداشت و مشغول پر کردنش شد: