- این چیزا مال تازه به دوران رسیده‌هاست. محال ممکنه آدم زبون مادریش رو فراموش کنه. راستی تو توی دانشگاه مترجمی زبان انگلیسی خوندی؛ آره؟
- بله. تافلمو هم پونزده سالگیم گرفتم. نمی‌دونم چرا واسه دانشگاه هم زبانو انتخاب کردم.
به انگلیسی گفت:
- خیلی خوبه که مهارت کافی رو داری. اگر تسلط داری، می‌تونی کلاس‌های زبان انگلیسی رو شرکت نکنی و به جاش به تفریحت برسی.
من هم متقابلاً به زبان انگلیسی پاسخش را دادم تا نشان دهم که مسلط هستم:
- ممنون. بله من کاملاً به این زبان واقف هستم.
لبخندی کج زد و چشمانش درخشید:
- خوبه. فردا کلاس آخرتون زبانه. تو نمی‌ری و به جاش من می‌برمت کلینیک زیبایی و یه گردش باحال.
مانده بودم چه بگویم که صدای یارا را از پشت سرمان شنیدیم و هر دو سر چرخاندیم.
- خوب با هم انگلیسی صحبت می‌کنیدا.
کسری خندید و صاف در جایش نشست. من اما بر خلاف باطنی که از دیدن یارا مسرور شده بود، ظاهرم را سرد و بی‌تفاوت نشان دادم. کسری گفت:
- بیا بشین پسر. الان می‌گم بچه‌ها ازتون پذیرایی کنن.
کسری برخاست و یارا جایش را پر کرد. رو از او گرفته و خیره‌ی دریا شدم که با حالتی جدی پرسید:
- چی می‌گفتین به هم؟
بدون اینکه نگاهش کنم، شانه بالا انداختم:
- حرف خاصی نمی‌زدیم.
پوزخندی صدادار زد و نگاهش را به دریا داد:
- هم‌زبون کم آوردی که با این لباسای خیس، اومدی پیش این پسره نشستی و خارجی بلغور می‌کنی؟
نگاهی به پیراهن مناسب و گشادم انداختم و وقتی که مطمئن شدم هیچ جای بدنم توی چشم نیست، موضعم را حفظ کرده و با لبخندی حرصی، چشم به او دوختم:
- این حرفا رو ولش کن. سوفیا کجا مونده؟ آخرین بار پیش تو دیدمش!
سیبک گلویش را دیدم که تکان خورد. نگاهی به چراغ‌های پایه دار اطراف ویلا که محوطه‌ی دورشان را روشن کرده بودند انداخت و نفسش را بیرون فرستاد.
- دفتر شعرمو می‌خواست. نمی‌خواستم بهش بدم اما خب شریک کسری است دیگه.
زل چشمانش شدم و نتوانستم جلوی زبانم را بگیرم:
- یه دفتر دادن اینقدر معطلی داره؟
نگاهش که شیطان شد، تنم لرزید. گلویی صاف کرده و پس از چند بار پلک زدن، چشمانم را به دریا دوختم:
- می‌گم یعنی من اینجا تنها موندم و حوصله‌ام سر رفت.
صدایش خش‌دار و دو رگه شد:
- ولی داشت بهت خوش می‌گذشت که. می‌تونستی پیش شیده و باقی بچه‌ها باشی. اما اومدی لب دریا کنار کسری لم دادی.
پر غیظ نگاهش کردم و لب‌هایم را روی هم فشردم. او اما نگاهم نمی‌کرد و چشمانش وصل دریای سیاه بود. از جایم برخاستم و همان حین که پا داخل آب می‌گذاشتم، گفتم: