- سلام خانم. عذر می‌خوام... مادرم و خواهرم اونجان؟
- سلام آقای معین. بله اینجا هستن. خواهش می‌کنم بفرمایید داخل.
مادرم دوباره وارد صحنه شد و مرا کنار زد و او را به داخل خانه کشاند. بودنش در خانه‌مان ذوق‌مرگی نداشت؟! آدمی با آن شهرت و هنر، به خانه‌ی ما آمده و همسایه‌مان بود. باید یک سلفی می‌انداختم وگرنه شبم روز نمی‌شد. برایش چای و شکلات بردم و روبرویش نشستم.
- آقای معین من عاشق ترانه‌های شمام. چقدر خوشحالم که همسایه‌ی ما هستین!
سر به زیر و آرام خندید و گفت:
- افتخار که نصیب ما شده بهشته خانم نویان.
فامیلی‌ام را می‌دانست! یلدا با خنده رو به من کرد:
- داداشم رادیو خیلی گوش می‌ده. مخصوصاً شبکه‌نمایش که تو هم با صدات حسابی روح و روان آدمو به هم می‌ریزی.
یارا افزود:
- از همون اول سر اون جعبه که داشتین می‌بردین انباری شناختمتون از صداتون. اون آقای آشنای...
خندید و «زورچپونی» را فاکتور گرفت.
- اون آقای آشناتون هم همکارتون هستن؛ نه؟ آقای مسیح اوجی!
خودش هم نبود، اسمش باید می‌آمد. لبخند بر لبم ماسید و سر تکان دادن:
- خود ناکسشه.
خندیدند. مادرم و عاطفه خانم غرق صحبت بودند و متوجه ما نشدند. یلدا گفت:
- آقا ول کنید این چیزا رو. بیاین پانتومیم بازی کنیم.
نگاهی به خودمان انداختم و تعداد کممان:
- دو به دو بازی کنیم. مامان تو داور می‌شی؟
صحبتشان قطع شد و همراه عاطفه خانم، با تعجب نگاهم کرد:
- داور چی؟
- می‌خوایم پانتومیم بریم. من و یلدا، یارا و خاله عاطفه، شما هم داور.
خاله عاطفه گفت:
- وای نه نه. من اهل بازی کردن نیستم.
مادر هم لبخند زد:
- مامان جان تازه صحبت من و عاطفه جان گل انداخته. جاهای حساسش هم رسیده. منم معاف کن.
با لب برچیده به یلدا نگاه کردم و گفتم:
- پایه نیستن دیگه. کاش فردوس بود!
زنگ خانه به صدا در آمد و من از پشت آیفون دیدم که مسیح است. سرم را بالا گرفته و به خدا اعتراض کردم:
- خدایا گفتم فردوس، نه این جناب اعتمادالدوله.
در را باز کردم و رو به مادرم گفتم:
- آقای چتر تشریف آوردن.
مادرم لب گزید و تصنعی خندید:
- پسر خونده‌ی باباشو می‌گه. خیلی پسر گلیه... عین فردوس واسه‌ام عزیزه.
یلدا پرسید:
- یعنی برادرناتنیه بهشته جون هستن؟
باز هم این لغت برادر چسید کنار اسم مسیح.
- نه داداشم نیست. بچه‌ی زن بابام از شوهر قبلیشه.
سر تکان داد و با خنده گفت:
- ماجرا خیلی پیچیده است.
در واحدمان را باز کردم و پاسخ دادم:
- تو موقعیتش باشی چندان هم پیچیده نیست.