← حبس بهشت

قسمت 191

رایگانبهاره غفرانی

- آخه چه ربطی داره؟ ولی باشه می‌نویسم. از زبون تو می‌نویسم.

بعد از اینکه نوشتن نامه تمام شد، همراه یارا به بیمارستان نیکان رفتیم. همانطور محو در و دیوار لوکس و شیک آنجا شدم:

- یعنی یارا اگر اون خوابگاهی که بهمون می‌دن از اینجا کمتر باشه، کشتمت.

خندید و بعد از سر زدن به اطلاعات بیمارستان، راه سی‌سی‌یو را پیش گرفتیم. جلوی سی‌سی‌یو پاشا و خانواده‌اش را بین جمعیت دیدم. یارا آرام کنار گوشم پچ زد:

- نامزد ما قبل از اینت هم اینجاست که.

پرغیظ نگاهش کردم که لبخندش را جمع کرد و چهره‌اش جدی شد. گلویی صاف کرد و گفت:

- خب دیگه بریم ببینیم مباشر اعظم کدومشونه.

نگاه از او گرفته و رو گرداندم که همان لحظه با پاشا چشم در چشم شدم. نیشخندی زد و جلو آمد. وقتی رسید، نگاهش را بین من و یارا نوسان داد و نیشخندش عمیق‌تر شد:

- اِ؟ جدی جدی دارین با هم می‌پرین یعنی؟

یارا جلو آمد و صورتش را در کادر نگاه پاشا چپاند:

- منو ببین تو. مباشر آفرین خانم کدومشونه؟

صورتش را نمی‌دیدم، اما صدایش به قدر کافی کنجکاو نشانش می‌داد:

- واسه چی می‌پرسی؟ اصلاً شما دو تا اینجا چیکار می‌کنید؟!

یارا را با ملایمت کنار زدم و گفتم:

- تو بگو مباشرشون کیه، ما بعدش میایم بهت می‌گیم اینجا چیکار می‌کنیم. خب؟

کمی با اخم روی چهره‌ام مکث کرد و بعد سر تکان داد و به یک مرد میانسال قد بلند با کت و شلواری سیاه اشاره کرد:

- اونه... اردشیر بیگی.

سری تکان دادم و همراه یارا نزد اردشیر بیگی رفتم. مشغول صحبت با شخصی بود و ما را تحویل نمی‌گرفت. کلافه میان حرف‌هایش رفتم و گفتم:

- ببخشید آقا من بهشته نویان هستم و باید خبر مهمی رو به گوشتون برسونم.

ناگهان صحبتش قطع شد و چشمانش را وصل من کرد:

- خب چرا از اول معرفی نکردی خودتو؟ بیا بهشته خانم، بیا اینجا.

هر سه به گوشه‌ای رفتیم و بیگی پرسید:

- خبر مربوط به کارخونه است؟

نفسی گرفتم و سر تکان دادم. پاکت نامه را از کیفم بیرون آورده و دستش دادم:

- لطفاً این نامه رو به آفرین خانم برسونید. من همه چیز رو مفصل توش توضیح دادم.

پاکت را گرفت و آه کشید:

- متأسفانه آفرین خانم تو این کار حق دخالت به من ندادن. وگرنه منم خبر دارم تو اون کارخونه چی می‌گذره و می‌تونستم زودتر جلوی کلاه‌برداری رو بگیرم.

نیم نگاهی به پاکت انداخت و لبخندی محو روی لبانش نشست و رو به من گفت:

- آفرین بهشته خانم. خانم درست می‌گفتن که شما فرد لایقی هستین. به محض اینکه حالشون بهبود پیدا کرد، پاکت رو به دستشون می‌رسونم.