← حبس بهشت

قسمت 162

رایگانبهاره غفرانی

- ماشین می‌فرستم دنبالت و بعد از صحبتمون هم با همون ماشین راهیت می‌کنم. خوبه؟

انگار که قدرت ذهن‌خوانی داشت. خجل گفتم:

- زحمت می‌شه. خودم خدمت می‌رسم.

بی‌حوصله غر زد:

- اگر می‌خوای آدم موفقی باشی تو زندگیت، تعارفو بذار کنار. فقط یه چیزی... دلم نمی‌خواد کسی از این دیدارمون خبردار بشه بهشته جان؛ مخصوصاً اون دختره‌ی گیس‌بریده و مسیح.

خندیدم و چشمی گفتم و او افزود:

- ماشین دو تا کوچه بالاتر، یعنی کوچه‌ی زنبق منتظرته تا کسی تو کارخونه نبیندش. راننده‌ی منو همه می‌شناسن. متوجهی دخترم؟

- بله بله. پس من بعد از اینکه کارم تموم شد، سر کوچه‌ی زنبق، سوار ماشین شما می‌شم.

مشخصات اتومبیلش را گفت و من دل توی دلم نبود تا از این موش و گربه بازی آفرین‌خانم سردربیاورم.

کارمان که تمام شد، زودتر از گیسو و مسیح اتاقم را ترک کردم تا از هرگونه سؤال احتمالی‌شان در امان باشم. از کارکنان خداحافظی کردم و به محوطه رفتم. رامین داخل اتاق نگهبانی بود و طبق عادت از جایش بلند شد و برایم احترام نظامی گذاشت. خندیدم و دستی برای او تکان دادم و از کارخانه خارج شدم. نگاهی به داخل انداختم و دیدم مسیح با سرعت به سمتم می‌آید. فرار را بر قرار ترجیح دادم و به سمت کوچه‌ی زنبق پا تند کردم. دوباره بین راه نیم‌نگاهی به پشت سرم انداختم و مسیح را پشت به خودم و در حال صحبت با رامین دیدم. رامین با دستش اشاره کرد که زودتر بروم و من در حالیکه داشتم از تعجب شاخ درمی‌آوردم، به مسیرم ادامه دادم. سر کوچه‌ی زنبق ماشین آفرین‌خانم را دیدم و قبل از اینکه به آن برسم، راننده پیاده شد و سلام گفت و در عقب را برایم باز کرد. نگاهم بین او و ماشین نوسان گرفت و حین اینکه سوار می‌شدم، گفتم:

- علیک سلام برادر. زودتر بریم مسیح دنبالمه.

ابرویی در هم کشید و فوری در را بست و پشت فرمان جای گرفت. بین راه بودیم که مسیح تماس گرفت. نفسی عمیق کشیدم و پاسخ دادم: «بله؟»

بعد از سلام و علیک پرسید:

- کجا گذاشتی رفتی یهو؟ مگه قرار نبود بعد از کار، بریم دنبال فردوس اینا؟

به کل یادم رفته بود که قرار داشتیم آن روز با فردوس، یلدا، پردیس و یارا به سینما برویم. یارا هم بیشتر به همین دلیل دنبالم نیامد که به او گفتم با مسیح و گیسو برمی‌گردم و به گمانم قهر کرد!

گلویی صاف کرده و با منومن گفتم:

- شما برید، من جایی کار داشتم نتونستم بیام.

با مکث پرسید:

- کجا اون وقت؟!

دندان‌قروچه‌ای کرده و گفتم:

- با یه دوستی قرار دارم. حالا اگر بیست سؤالی تموم شد، برم به کارم برسم!