نفسم را آزاد و روی صندلی چرخانم خودم را چپ و راست کردم:
- باز خدا خیرت بده اینو خودت انجام می‌دی. وگرنه صبح تا شب بیکار می‌موندی حوصله‌ات سر می‌رفت.
تک‌خنده‌ای زد و کمی از کار برایم گفت. قهوه و چایمان را آوردند و مشغول نوشیدن شدیم. دستانم را دور فنجانم حلقه کردم که مسیح پر اخم گفت:
- راستی تو که معده‌ات مشکلی نداشت. چی شده داره واسه یه قهوه ناز می‌کنه؟!
پلک‌هایم را مالیدم و یاد آن روز که یارا حقیقت را به او گفت افتادم.
- کار یاراست!
ابروهایش را در هم پیچ داد و جرعه‌ای از قهوه‌اش نوشید:
- چی کار یاراست؟
لبخند زده و گفتم:
- هیچی... شوخی کردم.
حلال‌زاده بود. با تماسش نگاه از مسیح گرفتم و نوار سبز رنگ را کشیدم:
- به‌به جناب ساقه‌طلایی.
خندید و با شیطنت پاسخ داد:
- سلام یخ در بهشت.
خوشم می‌آمد که مثل بچه‌ها کل‌کل می‌کردیم. هر دو خندیدیم و او پرسید:
- خوبی؟ کی کارت تموم می‌شه؟
همان حین که داشتم با یارا سروکله می‌زدم، خانم شمعی آمد و چیزی به مسیح گفت که متوجه نشدم. مسیح هم از اتاق من رفت و سر و صدای او و گیسو از اتاق انتظار به گوشم رسید؛ انگار داشتند بحث و جدل می‌کردند!
گوش تیز کرده بودم تا سر از صحبت‌های آنها در بیاورم که یارا پرسید:
- حواست کجاست؟
آرام گفتم:
- مسیح و گیسو بحثشون شده مثل اینکه.
تند و تیز شد:
- و تو الان با دمت گردو می‌شکنی؟
مات ماندم و پس از چند ثانیه حرصی گفتم:
- خیر. با دمم کله‌ی تو رو می‌شکنم تا دیگه از این حرف‌ها نزنی.
خندید. زیرلب فحشی گفتم و تماس را قطع کردم. پرغیظ گوشی را سایلنت کردم و روی میز انداختم. از اتاق خارج شدم و نیم‌رخ گیسو و مسیح را دیدم که رو در روی هم بودند. خانم شمعی هم همانطور بی‌خیال پشت میزش نشسته بود و کارش را می‌کرد. گیسو پراخم گفت:
- من از اون یارو خوشم نمی‌اومد. این خودش کفایت نمی‌کنه برای تو؟!
فک مسیح منقبض شد و چشم در کاسه چرخاند. چنگی به موهایش زد و بازدمش همراه کلام از دهانش خارج شد:
- خدایا به من صبر بده.
به خودم جرأت داده و چند قدمی جلوتر رفتم. گلویی صاف کردم و آرام گفتم:
- سلام.
نگاهشان سمت من پرید. اخم گیسو محو شد و با لبخند جلو آمد و در آغوشم کشید:
- وای سلام عشقم کِی اومدی؟
گونه‌اش را بوسیدم و از هم جدا شدیم.
- سلام...صبح اومدم. خوبی؟
لب‌هایش را غنچه کرد و به مسیح چشم‌غره رفت: