← حبس بهشت

قسمت 128

رایگانبهاره غفرانی

باز هم مسیح. اصلاً گور بابای قلابی مسیح! به کنسرت رسیدنم زیاد طول نکشید. شاید کلاً یک ربع دیر کرده بودم. خودم را که جلوی در معرفی کردم، مرا به صندلی‌ام رساندند. بهداد مشغول خواندن بود که دستی برایش تکان دادم و سرجایم که ردیف جلو کنار یلدا بود، نشستم. رویم را چرخاندم و به جمع خودمانی‌مان سلام دادم. انگار همه‌شان از آمدنم خوشحال شدند، به جز یارا! اخمی کرد و با سر جوابم را داد. ذهنم درگیر رفتار یارا بود که یلدا کنار گوشم پچ زد:

- خوب شد اومدی.

لبخندی زده و پرسیدم:

- چطور؟

- آخه بهداد رادمان به یارا گفت که زنگ زده بهت و تو حتماً میای. یارا هم گفت نه که نه. بعد من باهاش سر اومدن تو شرط بستم. الان اون شرطو باخت.

آهانی گفتم و خندیدم. پس به خاطر باختش دو من اخم برایم ریخته بود؛ دیوانه! فردوس که کنار یلدا نشسته بود، اخطار داد سکوت کنیم تا صدای بهداد را بشنود! خواندن بهداد تمام شده بود و داشت صحبت می‌کرد.

- تا ماه آینده چند تا تک آهنگ میاد بیرون که قراره حسابی بترکونه. یه همکار خیلی خوب داشتم توی اون آهنگا که مطمئنم از شنیدن دکلمه‌هاشون لذت می‌برید.

نگاهش را به من دوخت و با دستش نشانم داد: «خانم بهشته نویان!»

همه برایم دست زدند. خجالت‌زده به اطرافم نگاه کردم و یلدا گفت:

- دِ پاشو دیگه.

لب گزیده و مطمئن بودم لپ‌هایم گل انداخته‌اند. برخاستم و با سر از همه تشکر کردم. پردیس داشت با دوربین گوشی‌اش فیلم می‌گرفت و من در آخر لبخندی به بهداد رادمان زدم و نشستم. رادمان هم متقابلاً تبسمی زد و اینبار یارا را معرفی کرد:

- و ترانه‌سرای خفنم یارا معین!

اینبار هم او را نشان داد و حالا همه داشتند او را تشویق می‌کردند. یارا بلند شد و در کمال خونسردی از همه تشکر کرد. عجیب بین دخترها طرفدار داشت. اما عجیب‌تر این بود که او کوچک‌ترین اهمیتی به آن همه ابراز علاقه نشان نمی‌داد. پردیس بالاخره گوشی‌اش را کنار گذاشت و قید فیلم گرفتن را زد. یارا خم شد و در گوشش چیزی گفت و هردویشان زیرخنده زدند. با دیدن شادی و خوشحالی‌شان غرق لذت شدم و لبخند روی لب‌هایم نشست. کار بهداد تمام شد و همه جمع شدند تا با خواننده‌‌ی محبوبشان عکس بگیرند. دلم می‌خواست زودتر بروم. خسته و بی‌حوصله بودم و فردوس و یلدا مدام لوس‌بازی درمی‌آوردند و من حالت تهوع می‌گرفتم! از مسیح و گیسو هم بدتر بودند.

با یادآوری‌شان دوباره حالم خراب شد. به دیوار تکیه دادم و پلک روی هم گذاشتم که صدای رادمان به گوشم رسید و باعث شد چشم باز کنم: