- یعنی چی؟ حالا بهشته از روی نادونی یه کاری کرده که بعدش هم پشیمون شده. تو بیخود می‌کنی بهش ضربه بزنی. مگه من مُردم؟
داشتم از شرم ذوب می‌شدم. روی نگاه کردن به یارا را نداشتم. چشم به مسیح دوختم و ملتماسه گفتم:
- تو رو خدا بسه مسیح. حقمه... بی‌خیال.
و بعد بدون اینکه صورتم را سمت یارا بچرخانم، برخاستم و کیفم را روی دوشم انداختم:
- بریم یارا.
هنوز قدم از قدم برنداشته بودم که مسیح سد راهم شد. اخم پررنگش دلم را هوایی کرد، اما صدای خش‌دارش را دوست نداشتم.
- بهشته چرا اینقدر ذلیل بازی درمیاری؟ می‌خواد ولت کنه بره خره. می‌فهمی؟ اون دوستت نداره. بفهم خنگ خدا... دوستت نداره. اینقدر رقت‌انگیز نباش و یه چیزی بهش بگو قبل از اینکه خودم یه مشت حواله‌ی فکش نکردم.
چشم بستم و لب گزیدم. آنقدر که حس کردم کبود شده است! چرا من نمی‌مردم؟ مسیح داشت واقعیت را می‌گفت؛ من رقت‌انگیز بودم. هرچه فحش بارم کرد همان بودم. زمزمه کردم:
- بسه مسیح... بسه.
بازویم که کشیده شد، چشم باز کردم. یارا مرا سمت در کشاند و حرصی گفت:
- بیا بریم دیگه. دوست داری خردت کنه؟
مسیح جلویش قد علم کرد و دست او را از بازویم کند. یارا را به عقب راند و فریاد کشید:
- من خردش می‌کنم یا تو؟ من فقط واقعیت رو بهش گفتم. تو داری بهش آسیب می‌زنی. من نمی‌تونم وایستم ببینم اون داره ذره ذره به خاطر تو آب می‌شه. تو یه کثافتی که داری از احساساتش سوءاستفاده می‌کنی.
بغضم ترکید و با صدایی مرتعش داد زدم:
- خفه شو مسیح. این مسئله به تو ربطی نداره.
مسیح با دهان باز و ابروهایی بالا رفته تماشایم کرد. تک خنده‌ای زد و سرش را با ناباوری به طرفین تکان داد. پرغیظ چشم از او گرفتم و دستم روی دستگیره نشست که یارا گفت:
- بیا تمومش کن این جهنمو بهشته.
با ترس سمت او چرخیده و نگاهش کردم. سرم را به چپ و راست تکان دادم و انگشت اشاره‌ام جلوی بینی‌ام نشست:
- ساکت... ساکت یارا. بیا بریم از خراب‌شده.
دوباره سمت در چرخیدم که یارا نجوا کنان گفت:
- تحمل دیدنت توی اون حال داغونو ندارم بهشته. تحمل ندارم ببینم تکلیفت با خودت مشخص نیست. اون پاشای عوضی رو دکش کردیم رفت. اما... اما باید واقعیتو گفت...
دست و پایم سست شد و بی‌اختیار جیغ زدم:
- ساکت شو... هیچی نگو.
مسیح گیج و گنگ نگاهش را بین ما می‌چرخاند و چیزی نمی‌گفت. یارا با جدیت نگاهش کرد و خودش را روی مبل انداخت. خم شد و موهایش فرش را چنگ زد و همانطور که سرش را با دستانش زنجیر کرده بود، پچ زد: