- اون... مسیح فکر می‌کنه من و تو... من و تو به هم... علاقه داریم.
زیرچشمی نگاهش کردم تا واکنشش را ببینم. تعجبی نکرد و خنثی بود. هزار بار دل دل کردم و سرانجام خواسته‌ام را به او گفتم:
- اگر... اگر من و تو با هم... بریم پیشش، اگر ما رو با هم ببینه، خب... می‌دونی؟
پایش را روی گاز فشرد و میام حرفم آمد:
- من دوست ندارم تو اذیت بشی بهشته! آدرسشو بپرس ببین کجاست، بریم اونجا.
دست روی قلبم گذاستم و خدا را شکر کردم. چشمانم را بسته و سرم را به صندلی تکیه دادم:
- مرسی یارا مرسی. خیلی خوبی تو لامذهب.
تنها واکنشش اخم غلیظی بود که بین دو ابرویش جا خوش کرد. گوشی‌ام را برداشتم و نگاهی به پیام‌های مسیح انداختم. همانطور که پیش‌بینی کرده بودیم، پاشا همه چیز را به مسیح گفته بود و او از من توضیح می‌خواست. وقتی شماره‌اش را گرفتم، قلبم مثل یک گنجشگ، تند اما بی‌جان می‌زد. بلافاصله جواب داد و گفت:
- لعنتی چرا گوشیتو جواب نمی‌دی؟
گلویم را صاف کرده و نیم‌نگاهی به یارا انداختم:
- آخه با یارا اومدیم بیرون. پاشا چه غلطی کرده؟
لب گزیده و از گوشه‌ی چشم یارا را نگاه کردم؛ اخمش پررنگ‌تر شده بود و من شرمنده‌تر از هر وقت دیگری بودم. مسیح خندید و گفت:
- ساقیش خوب نبوده این بار... حسابی قات زده. می‌گه بهشته عاشق توئه.
بعد هم بلند خندید و افزود:
- از رو هم نمی‌ره. نشسته جلوم تکون هم نمی‌خوره.
پلک‌هایم را روی هم فشردم و دندان به هم ساییدم.
- کجایی الان؟ من و یارا بیایم پیشت ببینیم حرف حساب این مفنگی چیه.
- تو شرکتم. بابات نتونست امروز بیاد یه سری قراردادو امضا کنه، من جاش اومدم. داشتم برمی‌گشتم که پاشا اومد.
- پس نزدیکیم. بمون الان می‌رسیم.
از شرکت مهری متنفر بودم، اما چاره‌ای نبود. باید می‌رفتم و با مسیح صحبت می‌کردم. ده دقیقه بعد، آنجا رسیدیم و من حسابی هول کرده بودم. پشت در اتاقش بودیم، که یارا برایم لیوانی آب از آب سرد کن آورد و دستم داد. اندکی نوشیدم و تشکر کردم و لیوان را دور انداختم. خواستم در بزنم که یارا نگاهی به منشی فضول انداخت و سرش را جلو آورد و زمزمه کرد:
- بهشته! من فقط تا اینجا اومدم تا به اون همه عذاب کشیدنت خاتمه بدم. دلم نمی‌خواد دائماً توی اون تراس لعنتی گریون ببینمت. ولی یه چیزیو بدون. نباید از من انتظار داشته باشی که هرچی تو می‌گی رو طوطی‌وار تکرار کنم. تا الانش نتونستی یه تصمیم درست و اساسی واسه خودت بگیری. من دوستتم و این بار من تصمیم می‌گیریم؛ و اینکه حق نداری به من بگی دخالت نکنم. چون من دیگه وارد بازیت شدم. خودت پای منو وسط کشیدی و من به عنوان دوستت باید کمکت کنم.