آرام خندید و همان بین افزود:
- مامانی هم که اون پیشنهاد رو داد گفتیم هرچی سریعتر دست به کار بشیم و به همین دلیل امروز مزاحمتون شدیم.
فتاح با لبخند گفت:
- مراحمین. عجیبه که ما تا حالا خبردار نشده بودیم. معمولاً مسیح در مورد این جور چیزا نخود تو دهنش خیس نمی‌خوره.
خندید و نیشخندی روی لب پاشا نشست و پاسخ داد:
- البته شما که احتمالاً نمی‌تونستین خبردار بشین چون پیش بهشت زندگی نمی‌کنید. مسیح هم خودمون نخواستیم چیزی بفهمه. زیادی تو کار آدم فضولی می‌کنه و سرک می‌کشه.
ته‌دلم از حاضرجوابی پاشا نسبت به فتاح خوشم آمد. اصلاً این حرکتش دلیل محکمی بود تا با او ازدواج کنم. پوزخندی زدم و زیرچشمی نظری به فردوس و پردیس که اخم بر چهره داشتند، انداختم. کمی دیگر صحبت کردند و مادر پاشا خواست که من و پسرش به اتاق برویم و صحبت کنیم. سرپا ایستادم و پاشا هم کتش را مرتب کرد و خواست بلند شود که مادرم بی‌حرف پس و پیش، نفسی عمیق کشید و گفت:
- اجازه می‌دین اول فکرامونو بکنیم و صحبتشون بمونه برای مراحل بعد؟
پاشا که نیم‌خیز شده بود، در جایش خشک شد و چشمان متعجبش را به من دوخت. شانه بالا انداخته و زل مادر پاشا شدم که گفت:
- یعنی صحبتشون هم بمونه برای بعد؟!
مادرم بله‌ای گفت و سر تکان داد. پدر پاشا خجل خندید و با صورتش سرخ شده گفت:
- خانم در جریانید که... نمی‌شه این مسئله رو زیاد کش داد.
مامان رویا اخم ریزی کرد و پاسخ داد:
- بله متوجهم. زیاد منتظرتون نمی‌ذاریم. به هرحال من آخر این هفته بهتون خبر می‌دم؛ چه جواب مثبت باشه و چه منفی!
بر و بر خیره‌ی مادرم شدم. پاشا صدایم زد و با لنگه ابرویی بالا رفته، سرش را تکان داد:
- بهشته همه چیز اوکیه؟
از رفتارهایش خجالت می‌کشیدم. داماد مگر آنقدر پررو می‌شد؟ حتی پوریا هم در این حد بی‌حیا نبود! مادرم به جای من پاسخ داد:
- بله پسرم. فقط مهلت واسه فکر کردن می‌خوایم و فکر کنم این مسئله کاملاً طبیعیه.
پاشا دهان باز کرد تا چیزی بگوید که آفرین‌خانم پیش‌دستی کرد:
- مشکلی نیست. درسته باید فکر کنید و حق دارین.
نمی‌دانم چه مدت دیگر ماندند و از وجنات و حسنات پسر دردانه‌شان گفتند. اما مادر من لام تا کام صحبت نمی‌کرد هیچ حرفی در مورد من نمی‌زد و دست کم سؤالی هم نمی‌پرسید. ساعت نه شب بود که منزلمان را ترک کردند و با رفتنشان فردوس به آشپزخانه شبیخون زد و در حالیکه برای خودش از غذای ظهر می‌کشید، غر زد:
- چرا نمی‌رفتن؟ مردیم از گشنگی!