با این عشقهای کوچک زنده بود و نفس میکشید. صدای ویبره موبایلش حواسش را پرت کرد. چندین پیام کوتاه و بلند از طرف ماهور بود. در لحظه دلش هوای قل دیگر خودش را کرد. عکس پروفایلش تولد دو قلوهایش بود. همین دو سه هفتهی پیش اواسط بهمن بود که تولد ده سالگیشان را نتوانست به لاهیجان برود. زرین از قبل برنامه مسافرت به کیش را ریخته بود. "اهورا باید بیای"
"حال بابا خوب نیست."
"من الان از بیمارستان اومدم."
اخم کرد و نگران بین زنگ زدن و نزدن مردد شد. ساعت پیام ماهور همین چند دقیقه پیش بود. تصمیم گرفت پیامی ابتدا بفرستد. "ماهور بیداری؟ زنگ بزن ببینم چی شده؟"
چند ثانیه بعد صدای زنگ گوشی موبایلش بین دستش پخش شد. با متصل کردن تماسش صدای شر شر دوش حمام هم به گوشش رسید. - ماهور چی شده؟ فقط نوای ریز هق هق بود که میشنید و این بیشتر نگرانش کرد. از جا برخاست و سیگارش را درون زیر سیگاری خاموش کرد. - حرف بزن آبجی بابا چی شده؟ - اهورا بیا... بابا خوب نیست. قطرهای آب سرد از موهایش جدا شد و از سرشانه به پایین کمرش راه گرفت و مور مورش شد. با اعصابی متشنج چرخی دور خود زد و صدایش لرزید. - ماهور یه لحظه آروم باش و درست بگو چی شده؟ ماهور فینی کشید و سعی کرد حرف بزند. - بابا... سکته مغزی کرده! یا حسینی زیر لب گفت و چشمهایش تا آخرین حد گشاد شد. دست آزادش بین موهای خیسش سر خورد و نفس در سینهاش حبس شد. - کی؟ - غروبی... تو مغازه حالش بد میشه و همسایههاش زنگ میزنن اورژانس! عرقی سرد روی پوست گندمینش نشست. زرین با حوله تن پوش سفیدش مقابلش ایستاد و با اخم نگاهش کرد. اهورا انگشت اشاره روی بینی گرفت تا زرین حرفی نزند. - میشه منتقلش کنیم تهران؟ اینجا میبرمش یه بیمارستان خصوصی خوب! ماهور صدایش تحلیل رفت وقتی گفت:
- با آمبولانس میشه، ولی به پول بیمارستان خصوصی و هزینهای که داره هم فکر کن. باباست و اون مغازه و اون باغ چایی که اگر بخوایم بفروشیم و تا مشتری پیدا کنیم بابا از دستمون رفته! نگاهش را از زرین گرفت و پشت به او کرد. راست میگفت. خودش هم آنقدری پس انداز نداشت. لب گزید و متفکر به سیاهی آن طرف پنجره نگاه کرد. سرسری خداحافظی کرد و با لبی آویزان به سمت زرین که آرام اسمش را خواند چشم چرخاند. پولی که نیاز داشت برای زرین چیزی نبود، اما میشناختش! چند ماه پیش چند میلیارد بابت ماشینش داده بود؛ آن مسافرت لاکچری به کیش و هدیه تولد چند صد میلیونی امشب و...