خیلی طول نکشید که صدای تیک باز شدن قفل رو شنیدم!
قبل از اینکه در صندوق رو باز کنه سریع از دستش گرفتم و خودم درش رو بازکردم!
هیجانی که داشتم با دیدن یک دونه کلید توی صندوقچه از بین رفت!
_دِکی..! کلید؟! مارو باش منتظر یاقوت و الماس بودیم! به همچی جعبه ای میخورد کم کم مروارید توش باشه!
کلافه از غرغرهای سیا از جا بلند شدم و سراع مهره ها رفتم!
_ولی حتما این کلید هم چیز مهمیه که توی یه صندوقچه نگهش داشتن و با یه کلید دیگه قفلش کردن!
ـ هرچی باشه به کار ما نمیاد!
مرموز گفت:
_شایدم بیاد!
بهش نگاه کردم که ادامه داد:
_شاید اگه صاحب این کلید رو پیداش کنیم و کلید رو بهش تحویل بدیم یه چیزی به ما بماسه!
ابرویی بالا انداختم:
ـ اوقت چجوری؟
شانه بالا انداخت:
_اونو دیگه باید تو بگی! گفتم که مخ ندارم!
نیشخندی زدم و سرم رو از تاسف تکون دادم:
ـ اگر داشته باشی هم ازش کار نمیکشی!
چند لحظه سکوت کردیم که با فکری که به سرم اومد سریع گفتم:
ـ یه فکری به ذهنم اومد!
سوالی نگاهم کرد که گفتم:
ـ اگر این کلید واقعا مهم باشه حتما میان به اون محل و دنبالش میگردن! مااَم فردا صبح اول وقت میریم اونجا و منتظر میشیم...
اگر دیدیم که کسی دنبالش میگرده خودی نشون میدیم.. اگرم نه که کلید و میندازیم دور و بی دردسر به زندگی قبل ادامه میدیم!
سر تکون داد و گفت:
_موافقم!
دوباره به سرهم کردن مهره مشغول شدم و گفتم:
ـ خوب حالا هری! نخود نخود هرکه رود خانه خود!
خندید و گفت:
_مسخره!
و از اتاقک خارج شد!
~~~~
_بپر بالا، آتی خانم!
تو یه حرکت نشستم ترک موتور قراضه سیا و اون با سرعت حرکت کرد!
چون اتوبان نزدیک محلی بود که ما زندگی میکردیم خیلی طول نکشید که رسیدیم!
اما از همون دور چند نفری رو دیدیم که مشغول گشتن دنبال چیزی بودن!
_دیدی گفتم مخ داری آتی خانم! حدست درس از اب دراومد! صاحابش دنبالش میگرده!
از موتور پایین پریدم و به سمت مردهایی که درحال گشتن بودن رفتم وگفتم:
ـ آقایون مشکلی پیش اومده؟
یکی از اونا با صدای بم و خشنش گفت:
_به تو ربطی نداره!
ابروهام بالا پرید:
ـ احیانا دنبال یه صندوقچه قیمتی نمیگردین؟
در لحظه همشون از حرکت ایستادن!
یکیشون که هیکلش از همه گنده تر بود نزدیک اومد و با چشمای ریز شده پرسید:
_تو اون صندوقچه رو دیدی؟!
ـ رئیسشون تویی؟
اخماش توهم رفت!
ـ نه؛ گمون نکنم تو باشی چون خود رئیس که نمیاد دنبال صندوق بگرده؟