رایگانمریم سلمانیان

#قانون_بی‌رحم_دل

#هم‌راز_ماه

#پارت_نهم

روز بعد، خانه‌ی حیدر مملو از جمعیت بود.

صدای گریه و زمزمه‌ی قرآن از هر سو به گوش می‌رسید. زن‌ها کنار یکدیگر نشسته بودند و مردها در حیاط و پذیرایی، با صدایی آرام با هم صحبت می‌کردند.

جیران گوشه‌ای از اتاق، کنار مادرش نشسته بود و بی‌صدا اشک می‌ریخت.

هنوز نمی‌توانست باور کند که دیگر قرار نیست پدرش از آن در وارد شود.

لیلی دستش را دور شانه‌های دخترش حلقه کرده بود و هر بار که نگاهش به جیران می‌افتاد، بغض گلویش را می‌فشرد.

در میان جمعیت، طاهر نیز حضور داشت.

او کنار چند تن از دوستان قدیمی حیدر ایستاده بود و برای دوستش اشک می‌ریخت.

در همان لحظه، صدای زنی از پشت سر لیلی بلند شد:

_لیلی؟

لیلی برگشت.

نیلی... خواهرش که از ایران آمده بود.

همسرش نیز در کنارش ایستاده و دو فرزندشان، مسیح و مینا هم آمده بودند..

نیلی به‌محض دیدن لیلی، جلو آمد و او را محکم در آغوش گرفت.

_خواهرررر

همین یک کلمه کافی بود تا اشک‌های لیلی دوباره سرازیر شود.

جیران نیز با دیدن خاله‌اش خود را به آغوش او رساند.

نیلی موهایش را نوازش کرد و زیر لب گفت:

_الهی بمیرم برات، جیران...

چند قدم آن‌طرف‌تر، میان مردانی که برای عرض تسلیت و سوگواری حیدر آمده بودند، مردی ایستاده بود که لیلی تا آن روز او را ندیده بود.

قدبلند و چهره‌ای جدی داشت و نگاهش، برخلاف دیگران، بیشتر از آنکه غمگین باشد، به نظر می‌رسید که  همه‌چیز را زیر نظر دارد.

برای لحظه‌ای، نگاه لیلی با نگاه او تلاقی کرد.

مرد نگاهش را کنار کشید.

لیلی چیزی نگفت.

شاید یکی از دوستان حیدر بود...

شاید هم یکی از افرادی که برای عزاداری آمده بودند.

اما نمی‌دانست آن مرد....

#قانون_بی‌رحم_دل

#هم‌راز_ماه

#پارت_دهم

خانه بالاخره خلوت شد...

جیران خواب بود و بچه‌های نیلی نیز در اتاق کناری مشغول بازی بودند. لیلی کنار پنجره نشسته و به حیاط خیره شده بود ؛ هنوز نمی‌توانست باور کند که از این پس باید زندگی‌اش را بدون حیدر ادامه دهد

.

نیلی کنارش نشست و مدتی سکوت کرد.

او نگران لیلی بود.

اکنون که حیدر دیگر در میانشان نبود، تمام مسئولیت‌ها بر دوش خواهرش سنگینی می‌کرد؛ از مراقبت جیران گرفته تا تأمین هزینه‌های زندگی و انجام کارهایی که حیدر همیشه شخصاً بر عهده می‌گرفت.

لیلی آهسته نفس کشید.

_نمی‌دونم چکار کنم.....

نیلی دستش را گرفت و تلاش کرد آرامش کند.

_فعلاً عجله نکن. بذار قاتل حیدر پیدا بشه...

لیلی نگاهش را پایین انداخت.

حرف نیلی ساده بود، اما برای او پرسشی بزرگ‌تر از همه‌چیز وجود داشت؛ حیدر با کسی دشمنی نداشت.

او هرگز با نفرت از کسی سخن نگفته بود و تا جایی که لیلی می‌دانست، به هیچ‌کس آسیبی نرسانده ...

پس چه کسی می‌توانست از یک وکیل آرام و بی‌حاشیه کینه داشته باشد؟

و مهم‌تر از آن...

چه چیزی در آن پرونده وجود داشت که ارزش کشتن حیدر را داشت؟

#قانون_بی‌رحم_دل

#هم‌راز_ماه

#پارت_یازدهم

روزها پشت سر هم می‌گذشتند... اما باز هم خبری از قاتل حیدر نبود.

نیلی در تمام این روزهای سخت کنار خواهرش ماند و در غم فراق شوهرخواهرش شریک شد. دلش نمی‌آمد لیلی را با این همه درد و تنهایی تنها بگذارد.

از طرفی، نگران آینده‌ی لیلی و جیران بود.

چند بار پیشنهاد کرد همراه او به ایران برگردند. می‌گفت هر وقت خبری از پرونده شد، دوباره با هم به ترکیه برمی‌گردند؛ اما لیلی هر بار مخالفت می‌کرد.

دلش نمی‌خواست از خانه‌ای که حیدر در آن زندگی کرده بود دور شود.

هر بار که سراغ پرونده را از پلیس می‌گرفت، همان جواب همیشگی را می‌شنید؛ هنوز خبری از قاتل نیست...

انگار قرار بود این انتظار، حالا حالاها ادامه داشته باشد.

عصر، نیلی دوباره روبه‌روی خواهرش نشست. نگرانی از چهره‌اش پیدا بود.

_لیلی، بیا بریم ایران... هر وقت خبری شد، با هم برمی‌گردیم.

لیلی نگاهش را از عکس حیدر گرفت و آرام سر تکان داد.

_من جایی نمیام، نیلی.

نگاهش دوباره روی عکس ثابت ماند.

_خودت برو. این چند روز خیلی اذیت شدی .. من باید اینجا بمونم... تا بفهمم کی این کار رو با حیدر کرده و چرا.؟

نیلی چیزی نگفت.

می‌دانست این بار هم نمی‌تواند نظر خواهرش را عوض کند.

لیلی تصمیمش را گرفته بود؛ تا وقتی حقیقت مرگ حیدر را پیدا نکند، از ترکیه نمی‌رفت...

اما نمی‌دانست حقیقتی که دنبالش می‌گشت، خیلی زودتر از چیزی که تصور می‌کرد، سراغش خواهد آمد...

نظرت راجب رمان رو کامنت کن.