1
ﺑ ﻪ ﻧﺎم ﺧﺪا
ﻧﺎم رﻣﺎن: ازدواج ﺳﯿﺎه ﺳﻔﯿﺪ
ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه: ﻣﺮﺿﯿﻪ ﻧﻌﻤﺘﯽ
ﻓﺼﻞ1
ﺷﯿﮏ و
ﭼﻤﺪان
ﺑﻪ
دﺳﺖ
در
ﺣﺎل
ﻋﺒﻮر از
ﻣﯿﺎن
ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ
ﺑﻪ
دﻧﺒﺎل
ﻋﺰﯾﺰاﻧﺶ
ﻣﯽ ﮔﺸﺖ .
دﺳﺘﺶ را
ﺑﺎﻻ
آورد و
ﻧﮕﺎﻫﯽ
ﺑﻪ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻣﭽﯽ
ﮔﺮان
ﻗﯿﻤﺘﺶ
اﻧﺪاﺧﺖ .
ﻋﻘﺮﺑﻪ ﻫﺎ
ﻫﺸﺖ
ﺻﺒﺢ را
ﻧﺸﺎن
ﻣﯽ
داد .
ﺻﺪاي
ﻓﺮﯾﺎد
زﻧﺎﻧﻪ اي
ﻧﮕﺎﻫﺶ
را ﻣﺘﻮﺟﻪ روﺑﻪ روﯾﺶ ﮐﺮد .
ﻣ ﺎدرش
دوان دوان
ﺑﻪ
ﺳﻤﺘﺶ
ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﺑﺎ
ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ
اﺷﮑﺒﺎر
ﺻﺪاﯾﺶ
ﻣﯽ زد .
ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ
ﻟﺐ
ﻧﺸﺎﻧﺪ و
ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ
ﺳﻮﯾﺶ
رﻓﺖ و
در
آﻏﻮﺷ ﺶ
ﮔﺮﻓﺖ :
ـ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺎﻣﺎن؟
:ﺻﺪاي ﻣﺎدرش را ﮔﺮﯾﺎن ﺷﻨﯿﺪ
2
ـ
ﻋﺰﯾﺰ
دﻟﻢ !
ﮐﯿﻮان
ﺟﺎن .
ﺑﺎﻻﺧﺮه
اوﻣﺪي؟ دﻟﻢ
ﺑﺮات
ﯾﻪ
ذره
ﺷﺪه
ﺑﻮد !
:ﺳﺮ او را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﮔﻔﺖ
!ـ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﺮاي ﭼﯿﻪ؟ اوﻣﺪم دﯾﮕﻪ
ﻣﺎدرش از آﻏﻮﺷﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن اﺷﮑﺒﺎرش
ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮ د :
ـ !دﯾﮕﻪ ﺑﺮﻧﮕﺮد ﮐﯿﻮان! ﻃﺎﻗﺖ دورﯾﺖ رو ﻧﺪارم
دﻟﺴﻮزاﻧﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن آراﯾﺶ ﺷﺪه او
.ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻫﻨﻮز ﻫﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ در ﻗﯿﺪ و ﺑﻨﺪ ﻋﻤﻞ ﻫﺎي زﯾﺒﺎﯾﯽ و آراﺳﺘﮕﯽ
ﻇﺎﻫﺮي ﺑﻮد
و ﺑﺮاي دﯾﺪه ﺷﺪن ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ اﻣﺎ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻪ ﺳﺎل ﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﯿﺮﺗﺮ و ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ .رﺳﯿﺪ
ـ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮن ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫ ﻢ اﯾﻦ ورو
!ﺑﻨﺪاز
ﻧﮕﺎﻫﺶ
از ﺻﻮرت ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﭼﺮﺧﯿﺪ و
ﺑﺎ
.دﯾﺪن ﺻﻮرت ﻣﻬﺮﺑﺎن ﭘﺪرش ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﻘﺶ ﻧﺸﺴﺖ
ﻣ ﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺎده و ﻣﺤﺘﺮم و آرام ﺑ ﻮد
ﺑﺮ .ﺧﻼف ﻣﺎدرش
:ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ رﻓﺖ و در آﻏﻮﺷﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ
3
!ـ ﺳﻼم ﺑﺎﺑﺎ
ﭘﺪرش
ﺧﻨﺪان
ﺑﻪ ﭘﺸﺖ او زد و
:ﮔﻔﺖ
ـ
ﭼﻄﻮري
ﭘﺴﺮ؟
!ـ ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺮم
!ـ ﭼﻘﺪر ﺧﻮش ﺗﯿﭗ ﺷﺪي
ﻣﺎدرش اﺷﮏ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ ﭘﺎك ﮐﺮد و
:ﻟﺒﺨﻨﺪزﻧﺎن ﮔﻔﺖ
!ـ ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎﻧﺶ رﻓﺘﻪ
:ﭘﺪرش ﻟﺒﺨﻨﺪزﻧﺎن ﺳﺮ ﺗﮑﺎن داد و او ﻫﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪ
ـ ﺑﻪ ﻫﺮ دوﺗ !ﻮن رﻓﺘﻢ
از درب ﺧﺮوﺟﯽ ﻓﺮودﮔﺎه ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ و
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺎن
ﺑﻪ
ﺳﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﺪر
رﻓﺘﻨﺪ. ﭘﺪرش در را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﭘﺸﺖ
.ﻓﺮﻣﺎن ﻧﺸﺴﺖ و او ﻫﻢ ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﻣﺎدرش ﻋﻘﺐ ﻧﺸﺴﺖ
:ﻣﺎدرش در ﻋﻘﺐ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﮐﻨﺎر او ﺟﺎي ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ
ـ ﻣﯽ !ﺧﻮام ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
4
ﺑﻪ روي ﻣﺎدرش ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و ﺑﻪ ﭘﺪرش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد .
ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ
:ﮔﻔﺖ
!ـ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻪ؟
:ﭘﺪرش از آﯾﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ
ـ ﻣﻦ ﭼﯽ ﮐﺎره ام ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻢ؟
ـ اﺧﺘﯿﺎر دارﯾﻦ. ﺷﻤﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﻫﻤﻪ ﮐﺎره !اي
:و ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد. ﻣﺎدرش دﺳﺖ او را ﻓﺸﺮد و ﮔﻔﺖ
!ـ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﻤﺶ ﭘﯿﺶ ﺑﺎﺑﺎﺗﻢ. اﻻن ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ
:ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﮔﻔﺖ
.ـ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻼﻓﯽ ﻫﻤﻪ روزاﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻢ ﻧﺒﻮدي در ﺑﯿﺎري
:ﻣﺎدرش ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ
ـ ﻫﻤﻪ ش ر و ﺟﺒﺮان ﻣﯽ .ﮐﻨﻢ
ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ ﻧﺸﺎﻧﺪ و :ﮔﻔﺖ
ـ ﻫﻨﻮزم ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟
.ـ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﭘﺴﺮ
ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺪوﻧﻢ آراﯾﺸﮕﺎﻫﻢ زﻧﺪﮔﯽ
ﮐﻨﻢ؟
5
ﭘﺪرش ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ :از آﯾﻨﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد
ـ ﻋﻮض اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪون ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﺪون
آراﯾﺸﮕﺎﻫﺶ ﻧﻤﯽ .ﺗﻮﻧﻪ
ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﭘﺪر و
ﻣﺎدرش
ﮐﻤﯽ درﺳﺖ ﺷﺪه. ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد داﺷﺖ ﻗﺒﻞ از
رﻓﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﻫﺪ دﻋﻮاﻫﺎ و
درﮔﯿﺮي .ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻮد
ﭘﺪر راه اﻓﺘﺎد و ﻣﺎدر دﺳﺖ او را در
:دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد
ـ
ﻫﻤﯿﻦ
روزا
ﯾﻪ
دﺧﺘﺮ
ﺧﻮب و
ﺧﺎﻧﻮم و
ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ
ﮐﻪ
ﺑﻬﺖ
ﺑﯿﺎد
ﺑﺮات
ﭘﯿﺪا
ﻣﯽ
ﮐﻨﻢ و
ﻣﯽ
رﯾﻢ
ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎرﯾﺶ و
ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ
ﻣﻮﻧﺪﮔﺎر
ﻣﯽ
ﺷﯽ .
اﺑﺮواﻧﺶ
ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه
درﻫﻢ
رﻓﺖ .
ﻧﯿﺎﻣﺪه
ﺑﻮد
ﮐﻪ
ﺑﻤﺎﻧﺪ
اﻣﺎ
دﻟﺶ
ﻧﯿﺎﻣﺪ
ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ا ﺷﺎن
را
ﺧﺮاب
ﮐﻨﺪ . رو ﺑﻪ ﻣﺎدرش
ﮔﻔﺖ :
ـ
اﻻن
دارﯾﻢ
ﮐﺠﺎ
ﻣﯽ رﯾﻢ؟
ﭘﺪرش
ﺑﻪ
ﺟﺎي
ﻣﺎدرش
ﺟﻮاب
داد :
6
ـ
ﺧﻮﻧﻪ
آﻗﺎ ﺟﻮن .
ﻣﯽ دوﻧﯽ
ﮐﻪ
ﯾﻪ
ﻣﺪﺗﻪ
اوﻧﺠﺎ
زﻧﺪﮔﯽ
ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ .
ﻣﺘﻌﺠﺐ
اﺧﻢ
ﮐﺮد و
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﺑﺮاي
ﭼﯽ؟ !
اﯾﻦ
ﺑﺎر
ﻣﺎدرش
ﺑﻪ
ﺟﺎي
ﭘﺪرش
ﺟﻮاب
داد :
ـ
ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺖ
ﭼﻬﺎر
ﻣﺎه
ﭘﯿﺶ
ﻣﺮﯾﺾ
ﺷﺪ
و ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن
ﺑﺴﺘﺮي ﺷﺪ .
ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪ و آوردﯾﻤﺶ
ﺧﻮﻧ ﻪ ش
اﺻﺮار
ﮐﺮد
ﮐﻪ
ﻣﻦ و
ﺑﺎﺑﺎت
ﺑﺮﯾﻢ
ﺗﻮ
آﭘﺎرﺗﻤﺎ ﻧﺸ ﻮن و
ﭘﯿﺸﺸ ﻮن
زﻧﺪﮔﯽ
ﮐﻨﯿﻢ .
دﻟﺶ
ﺑﺮاي
ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ
ﺳﻮﺧﺖ .
ﺑﯿﺸﺘﺮ از
اﯾﻦ ﮐﻪ
ﺑﻪ
ﭘﺪر و
ﻣﺎدرش
ﻋﻼﻗﻪ
داﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻪ
ﭘﺪر
ﺑﺰرگ و
ﻣﺎدر ﺑﺰرﮔﺶ
ﻋﻼﻗﻪ
داﺷﺖ
ﭼﻮن
در
ﮐﻮدﮐﯽ
آﻧﻬﺎ
زﺣﻤﺖ
ﺑﺰرگ
ﮐﺮدﻧﺶ
را
ﺑﺮ
ﻋﻬﺪه
داﺷﺘﻨﺪ .
ﺧﻮب
ﺑﻪ
ﯾﺎد
داﺷﺖ
ﮐﻪ
آن
زﻣﺎن ﻫﺎ
ﻣﺎدرش
ﺑﻪ
دﻧﺒﺎل
ﺣﺮﻓﻪ آراﯾﺸﮕﺮي ﺑﻮد و
ﭘﺪرش
ﻫﻢ
درﮔﯿﺮ
ﺳﺎﺧﺖ و
ﺳﺎز
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن .
ﺻﺒﺢ ﻫﺎ
ﮐﻪ
ﭘﺪر و
ﻣﺎدرش
ﺳﺮ
ﮐﺎر
ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ او
را
ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺧﻮد
ﺑﻪ
ﺧﺎﻧﻪ
ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ
ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ .
7
ﭘﺪرﺑﺰرگ
ﺑﻪ
ﮔﻞ و
ﮔﯿﺎه
ﻋﻼﻗﻪ
داﺷﺖ و
او را ﺑﺎ
ﺧﻮد
ﺑﻪ
ﭘﺎرﮐﯽ
ﺣﻮاﻟﯽ
ﺧﺎﻧﻪ اش
ﻣﯽ ﺑﺮد
و
در
ﻣﻮردﺷﺎن
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﯽ ﮐﺮد .
او
اﻣﺎ
ﺧﯿﻠﯽ
ﺑﻪ
ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ و
ﻣﺴﺎﺋ ﻞ
ﻣﺮﺑﻮط
ﺑﻪ
آن
ﻋﻼﻗﻪ
ﻧﺪاﺷﺖ .
ﭘﺴﺮي
دروﻧﮕﺮا و
آرام
ﺑﻮد ﺑﺎ
اﻓﮑﺎري
ﭘﯿﭽﯿﺪه
و
ﻋﻤﯿﻖ و
ﻓﻠﺴﻔﯽ
ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ
ﺧﻮدش از
آﻧﻬﺎ
ﺳﺮ
در
ﻣﯽ آورد .
ﺑﺎ
ﺻﺪاي
ﻣﺎدرش از
اﻓﮑ ﺎ رش
ﺑﯿﺮون
آﻣﺪ .
ـ
ﮐﯿﻮان
ﺟﺎن
رﺳﯿﺪﯾﻢ .
ﭘﯿﺎده
ﺷﻮ !
ﻧﮕﺎﻫﯽ
ﺑﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن
ﻧﻤﺎي
ﻣﺮﻣﺮ
ﺳﻔﯿﺪ و ﻗﺪﯾﻤﯽ
ﺧﺎﻧﻪ
ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ
اﻧﺪاﺧﺖ و
ﻟﺒﺨﻨﺪي
آﺷﻨﺎ ﺑﺮ
ﻟﺒﺶ
ﻧﻘﺶ
ﺑﺴﺖ .
از
ﻣﺎﺷﯿﻦ
ﭘﯿﺎده
ﺷﺪ
و
ﺳﺮش
را
ﺑﺎﻻ
ﺑﺮد
و
دﻗﯿﻖ ﺗﺮ
ﺑﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن
ﻧﮕﺎه
ﮐﺮد .
ﻫﻤﺎن
ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﻮد ﺑﺎ
ﻫﻤﺎن
رﻧﮓ و
ﺑﻮ .
ﺣﺘﯽ
ﺑﺎزﺳﺎزي
ﻫﻢ
ﻧﺸﺪه
ﺑﻮد .
ﭘﺸﺖ
ﺳﺮ ش
ﭘﺪر و
ﻣﺎدرش از
ﭘﻠﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎﻻ
آﻣﺪﻧﺪ و
ﭼﺸﻤﺸ ﺎن
ﺑﻪ
در
ﻧﯿﻤﻪ
ﺑﺎزﺧﺎﻧﻪ
اﻓﺘﺎد .
ﭘﺪرش
ﺧﻨﺪان
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﺻﺎب
ﺧﻮﻧﻪ
ﻣﻬﻤﻮن
ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي؟
8
ﻧﺎﮔﻬﺎن
ﺻﻮرت
ﭼﺮوﮐﯿﺪه
ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ
ﻧﻤﺎﯾﺎن
ﺷﺪ و
دﻟﺶ
ﺑﺮ اﯾﺶ
ﭘﺮ
ﮐﺸﯿﺪ .
ﭘﺪرﺑﺰرگ
ﻋﺼﺎ
زﻧﺎن
ﺟﻠﻮي
در
آﻣﺪ و
ﺑﻪ
ﮔﺮﻣﯽ
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﭼﺮا
ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﯾﻢ؟ از
ﺻﺒﺢ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﻬﻤﻮﻧﻤﻮﻧﯿﻢ .
و ﺑﺎ
دﯾﺪن او
ﻧﺎﮔﻬﺎن
ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ
ﭘﺮ
ازاﺷﮏ
ﺷﺪ و
ﮔﻔﺖ :
ـ ﮐﯿﻮان !
ﺑﺎﺑﺎ
ﺟﻮن ...
ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟
ﻟﺤﻦ
ﭘﺪ رﺑ ﺰرگ
ﺑﻪ
ﻗﺪري
ﻣﻬﺮﺑﺎن و
رﺋﻮف
ﺑﻮد
ﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺎن
ﻫﻤﻪ
ﭘﺮ از
اﺷﮏ
ﺷﺪ .
ﺑﻪ
ﺳﻤﺖ
ﭘﯿﺮﻣﺮد
رﻓﺖ و
ﺧﻢ
ﺷﺪ و
ﺗﻨﮓ در
آﻏﻮﺷﺶ
ﮔﺮﻓﺖ و
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﻗﺮﺑﻮﻧﺘ ﻮن
ﺑﺮم
آﻗﺎ
ﺟﻮن .
اﯾﻦ
ﺑﺎر
ﺻﺪاي
آﺷﻨﺎي
ﭘﯿﺮزﻧﯽ
ﺑﺎﻋﺚ
ﺷﺪ از
آﻏﻮش
ﭘﺪرﺑﺰرگ
ﺑﯿﺮون
ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﺑ ﻪ
ﺳﻮي
او
ﻧﮕﺎه
ﮐﻨﺪ .
ﻣﺎدر
ﺑﺰرﮔﺶ
ﻣﺜﻞ
ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﭼﺎق و
ﭘﺮ
آراﻣﺶ و
ﭼﺎدر
ﺑﻪ
ﺳﺮ
در
ﺣﺎل
ﻧﻈﺎره اش
ﺑﻮد و
ﺑﻪ
ﺳﯿﻨﻪ
ﻣﯽ زد و
ﻗﺮﺑﺎن
ﺻﺪﻗﻪ اش
ﻣﯽ رﻓﺖ و
ﮔﺮﯾﻪ
ﻣﯽ ﮐﺮد .
ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ
ﭘﺮ از
اﺷﮏ
ﺷﺪ و
ﺑﻪ
ﺳﻮي ا و
رﻓﺖ و
در
آﻏﻮﺷﺶ
ﮔﺮﻓﺖ و
ﺻﻮرت
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺶ را
ﻏﺮق
ﺑﻮﺳﻪ
ﮐﺮد .
9
ـ ﭼﻘﺪر دﻟﻢ ﺑﺮاﺗﻮ ن
!ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد
ـ ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﻣﺎدر! اﻟﻬﯽ ﺷﮑﺮ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ
!ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ
از آﻏﻮش ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و
ﻧﮕﺎﻫﺶ در دو
!ﭼﺸﻢ ﺳﯿﺎه ﺷﻔﺎف و زﯾﺒﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ. ﭼﻘﺪر ﭼﻬﺮه آﺷﻨﺎ ﺑﻮد
ﮐﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ دﺧﺘﺮ؟! ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﻮد؟ !
دﺧﺘﺮ ﻋﻤﻪ و
ﻫﻢ ﺑﺎزي دوران ﺷﯿﺮﯾﻦ ﮐﻮدﮐﯽ اش؟! ﺗﺒﺴﻤﯽ ﺑﺮ ﻟﺐ ﻫﺎي
:دﺧﺘﺮ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ
ـ
ﺳﻼم
ﭘﺴﺮ
داﯾﯽ !
در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ در ﺻﻮرت و ﺻﺪاﯾﺶ ﻫﻮﯾﺪا ﺑﻮد ،
:ﭘﺮﺳﯿﺪ
ـ ﻣﻬﺪﯾﺴﯽ؟ !
:ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد و ﻫﻤﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ. ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ
.ـ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺷﺪه و ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯿﺶ
ﺧﻨﺪﯾﺪ. دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪ و در ﻓﮑﺮ دوران
ﮐﻮدﮐﯽ .اﺷﺎن ﻓﺮو رﻓﺖ روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي
ﮐﻮﺗﺎه ﻓﺎﻧﺘﺰي و داﻣﻦ ﮐﻮﺗﺎه رﻧﮕﯽ اش ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدر و ﭘﺪر و
10
ﺧﻮاﻫﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮش ﻣﻬﮕﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ آن ﻫﺎ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و
ﻫﺮ
دوﯾﺸﺎن ﺗﺎ
ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ
در
ﮐﻨﺎر
ﻫﻢ
ﺑﺎزي
ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ
ﻃﻮري
ﮐﻪ
ﮔﺬر
زﻣﺎن را
اﺣﺴﺎس
ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺧﻮش
ﺳﺮ
زﺑﺎن
و
ﻣﻬﺮﺑﺎن و
ﺻﻤﯿﻤﯽ
ﺑﻮد و او را از
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ و
اﻧﺰواﯾﯽ
ﮐﻪ
ﭘﺪر
و
ﻣﺎدرش
ﺑﺮاﯾﺶ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﻮدﻧﺪ
ﺑﯿﺮون
ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .
ﺑﺎ او
ﺣﺮف
ﻣﯽ زد . ..
ﺑﺮاﯾﺶ
ﻗﺼﻪ
ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و
از
او
ﻫﻢ
ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ
ﺑﺮاﯾﺶ
از
ﻓﮑﺮﻫﺎي
ﻋﺠﯿﺐ و
ﺟﺎﻟﺒﺶ
ﺑﮕﻮﯾﺪ .
اﯾﻦ ارﺗﺒﺎط
اداﻣﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ
ﻣﺪﺗﯽ
ﺑﻌﺪ
ﯾﮏ
ﻗﻄﻊ
راﺑﻄﻪ
اﺳﺎﺳﯽ
ﺑﯿﻦ
ﺧﺎﻧﻮاده او و
ﺧﺎﻧﻮاده
ﻣﻬﺪﯾﺲ
در
ﮔﺮﻓﺖ .
ﭘﺪر
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺑﺪ
دﻫﺎن و
ﺗﻨﺪﺧﻮ
ﺑﻮد و
ﻋﻤﻪ ﻓﺮزاﻧﻪ از دﺳﺘﺶ در اﻣﺎن
ﻧﺒﻮد. ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﭘﺪرش ﺑﺎ ﭘﺪر ﻣﻬﺪﯾﺲ
درﮔﯿﺮ ﺷﺪه و از
ﻓﺮزاﻧﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد از ﺷﻮﻫﺮش ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻫﺮ ﺑﺎر
ﻓﺮزاﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دﺧﺘﺮاﻧﺶ ﮐﻮﺗﺎه آﻣﺪه و از ﭘﺪر و ﺑﺮادرش
ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد در زﻧﺪﮔﯽ .اش دﺧﺎﻟﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ
در آﺧﺮ ارﺗﺒﺎط
ﻓﺎﻣﯿﻠﯽ
ﻗﻄﻊ
ﺷﺪه و
.او از ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻣﺪﺗﯽ
ﺑﻌﺪ
ﻫﻢ
ﺑﻪ
اﺻﺮار
ﻣﺎدرش
ﺑﺮاي
اداﻣﻪ
ﺗﺤﺼﯿﻞ
ﺑﻪ
آﻣﺮﯾﮑﺎ
11
رﻓﺖ و
ﮐﺎﻣﻼ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ
ﺑﻮد و
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺮﻗﺮاري ارﺗﺒﺎط ﻓﺎﻣﯿﻠﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺑ ﺎ ﺻﺪاي
:ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ
ـ
ﺧﻮش
اوﻣﺪﯾﻦ !
دﺳﺘﺶ
ﺑﯽ
اﺧﺘﯿﺎر
ﺑﻪ
ﺳﻤﺖ
او
رﻓﺖ .
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺷﺮﻣﺰده
ﭼﺸﻤﺎن
ﺳﯿﺎﻫﺶ
را
از
ﭼﺸﻤﺎن
ﻗﻬﻮه اي
و
ﻣﺘﺤﯿﺮ
او
ﺑﺮداﺷﺖ و
ﺳﺮش را
ﭘﺎﯾﯿﻦ
ﺑﺮد .
ﻟﺤﻈﻪ اي .ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺷﺪ
ﭼﺮا
ﻓﺮاﻣﻮش
ﮐﺮده
ﺑﻮد
ﮐﻪ
اﯾﻨﺠﺎ
اﯾﺮان
اﺳﺖ !؟
دﺳﺘﺶ را
اﻧﺪاﺧﺖ و
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ
دﺧﺘﺮ
ﻋﻤﻪ .
ﻋﻤﻪ
ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ !
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺳﺮش را
ﺑﺎﻻ
آورد و
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﺷﺮﻣﻨﺪه .
ﯾﻪ
ﮐﻤﯽ
ﮐﺴﺎﻟﺖ
داﺷﺖ .
ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺳﺖ .
ﻧﮕﺮان ﺷﺪ
و ﭘﺮﺳﯿﺪ :
ـ
ﮐﺴﺎﻟﺖ
ﺑﺮاي ﭼﯽ؟ !
ﺿﺮﺑﻪ اي
ﺑﻪ
ﺑﺎزوﯾﺶ
ﺧﻮرد و
ﺻﺪاي
ﻣﺎدرش
را
ﺑﻪ آراﻣﯽ
ﺷﻨﯿﺪ :
12
ـ
ﻃﻮرﯾﺶ
ﻧﯿﺴﺖ .
ًﺑﻌﺪا
ﻣﯽ رﯾﻢ
دﯾﺪن
ﻋﻤﻪ ت .
****
ﻫﻤﻪ
در
ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ
ﺟﻤﻊ
ﺑﻮدﻧﺪ و
ﭘﺪرﺑﺰرگ
ﺑﻪ
ﺣﺮﻓﺶ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮد .
ﺗﻤﺎم
ﺗﻮﺟﻬﺶ
ﺑﻪ
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺑﻮد
ﮐﻪ
در
ﺣﺎل
ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ
ﻟﺒﺨﻨﺪي
زﯾﺒﺎ
ﺑﺮ
ﻟﺐ
داﺷﺖ .
ﺑﺎ
ﺧﻮد
ﻓﮑﺮ
ﮐﺮد » :
ﭼﺮا
ﺑﺎ
دﯾﺪﻧﺶ
اون
ﻋﻼﻗﻪ
ﺑﭽﮕﯽ
ﭼﻨﺪ
ﺑﺮاﺑﺮ
ﺷﺪ؟ ! «
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﺳﯿﻨﯽ
ﭼﺎي را
ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ
ﮔﺮﻓﺖ و
ﺳﻌﯽ
ﮐﺮد ﻋ ﺎدي
رﻓﺘﺎر
ﮐﻨﺪ .
ﯾﮏ
ﻓﻨﺠﺎن
ﺑﺮداﺷﺖ و
در
ﺣﺎل
ﻧﻈﺎره اش
ﺑﺎ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ي ﻣﺤﺠﻮب
ﮔﻔﺖ :
ـ
ﻣﻤﻨﻮن .
ﻣﻬﺪﯾﺲ
ﻫﻢ
ﻧﮕﺎﻫﺶ
ﮐﺮد و
ﺗﺒﺴﻢ
ﮐﺮد :
ـ
ﺧﻮاﻫﺶ
ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .
ﻗﻨﺪ
ﻫﻢ
رو
ﻣﯿﺰه .
اﻟﺒﺘﻪ
ﺷﮑﻼت ﻫﺎم
ﺧﻮﺷﻤﺰ ه ﺳﺖ .
.ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد .ﻫﻤﺮاه ﻣﻬﺪﯾﺲ زﻧﮓ ﺧﻮرد از
ﮐﻨ ﺎ رش
ﮔﺬﺷﺖ و
ﺑﻪ
ﯾﮑﯽ از
اﺗﺎق ﻫﺎ
رﻓﺖ و
در را
ﺑﺴﺖ .
ﺑﺎ ﺻﺪاي
ﭘﺪرﺑﺰرگ :ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ
13
ـ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮن ﺣﺘﻤﺎ ﺧﺴﺘﻪ راﻫﯽ و دﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاد اﺳﺘﺮاﺣﺖ
!ﮐﻨﯽ
:ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و ﮔﻔﺖ
.ـ اﻧﻘﺪر از دﯾﺪﻧﺘﻮن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎم ﻧﻤﯿﺎد
:ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ
ـ ﺑﻌﺪ ﻧ ﺎﻫ ﺎر ﻣﯽ .رﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ
:و رو ﺑﻪ ﻣﺎدرﺑﺰرگ ﮔﻔﺖ
ـ ﻣﻬﺪﯾﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﻧﻤﯽ .ﺑﯿﻨﻤﺶ
ـ ﺗﻮ اﺗﺎﻗﻪ ﻣﺎدر... داره ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎرش ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ .زﻧﻪ
:ﮐﻨﺠﮑﺎو ﭘﺮﺳﯿﺪ
ـ ﺷﺎﻏﻠﻪ؟
:ﻣﺎدرﺑﺰرگ ﺟﻮاب داد
ـ ﻣﻌﻠﻤﻪ ﻣﺎدر. ﺗﻮ ﯾﻪ آﻣﻮزﺷﮕﺎه زﺑﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ .ﮐﻨﻪ
:و ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﮔﻔﺖ
.ـ ﺑﺮم ﯾﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻏﺬا ﺑﺰﻧﻢ ﺳﯿﻤﯿﻦ
.ﺗﻮام ﺑﯿﺎ ﮐﻤﮏ
14
.ﻣﺎدرش ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدرﺑﺰرگ ﺷﺪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻨﮕﺎم
ﻣﻬﺪﯾﺲ ﻫﻢ از اﺗﺎق ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ
.ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ﺑﺎ دﻗﺖ در ﺣﺎل ﻧﻈﺎره .اش ﺑﻮد
دﺧﺘﺮي ﭘﺮ ﻟﻄﺎﻓﺖ و ﻣﺘﯿﻦ. ﻣﺜﻞ ﻫﻤﺎن وﻗﺖ !ﻫﺎ ﺳﻔﺮه ﮐﻪ
،ﭘﻬﻦ ﺷﺪ ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ از او و ﭘﺪرش و ﭘﺪرﺑﺰرگ ﺧﻮاﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮه رﻧﮕﯿﻦ ﺑﻨﺸﯿﻨﻨﺪ. ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻮي ﺳﻔﺮه
رﻓﺖ و ﮔﻮﺷﻪ اي ﻧﺸﺴﺖ. ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﭼﻨﯿﻦ
ﺟﻤﻌﯽ و ﮐﻨﺎر ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻔﺮه ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ .اي ﺟﺎي ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد
:ﻣﺎدرﺑﺰرگ رو ﺑﻪ ﻣﻬﺪﯾﺲ ﮔﻔﺖ
.ـ ﻏﺬاي ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ و ﻣﻬﮕﻞ رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﮐﻨﺎر ﻣﺎدر
:ﻣﻬﺪﯾﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪزﻧﺎن ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ
.ـ دﺳﺘﺘﻮن درد ﻧﮑﻨﻪ
:ﺗﺎزه ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﻬﮕﻞ اﻓﺘﺎد و ﭘﺮﺳﯿﺪ
ـ ﻣﻬﮕﻞ ﻧﯿﺴﺖ ؟
:ﻣﻬﺪﯾﺲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ
.ـ ﻣﻬﮕﻞ ﺑﯿﺮوﻧﻪ. ﺧﻮﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ
15
.ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪن ﻓﺮود آورد ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻬﮕﻞ
ﺑﻌﺪ از ﺳﺎل ﻫﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از او
در
ﯾﺎدش ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد. ﻓﻘﻂ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ آن زﻣﺎن ﻫﺎ دﺧﺘﺮ
ﺣﺴﺎس و رك ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻮد
و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ي
ﻫﻢ ،
ﺑﺎزي او و
ﻣﻬﺪﯾﺲ را ﺑﻪ ﻫﻢ زده و از ﺗﻪ دل ﺧﻨﺪﯾﺪه و ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ
:ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد
.ـ ﺣﻘﺘﻮﻧﻪ! ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ اﻧﻘﺪر ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ
ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺞ ﺧﻮش ﭘﺨﺖ و ﺧﻮرﺷﺖ ﻗﺮﻣﻪ ﺳﺒﺰي ﺧﻮش ﺑﻮ
و
ﺳﻮپ داغ ﮐﻪ از آن ﺑﺨﺎر
ﺑﺮ ﻣﯽ ،ﺧﻮاﺳﺖ
ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و
ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﯾﺎد ﻏﺬاﻫﺎي ﺣﺎﺿﺮي دوران