- آخ که من مردم برات دختر. نمی‌گی با این استقبال قلبم وایمیسته از خوشحالی؟
خندیدم و دستم را دور بازویش حلقه کردم. چمدانش را از روی زمین برداشت و راه افتادیم.
- نمی‌دونی چقدر سخت گذشت این چند وقت یارا.
- به منم آسون نگذشت آخه نازم. می‌فهمم چی می‌گی.
نگاهی به اطراف انداخت و پرسید:
- پس بقیه کجان؟
خنده‌کنان گفتم:
- مامانت به کسی نگفته داری برمی‌گردی. برای همین مهمونی گرفته تا حسابی سورپرایز بشن از دیدنت و تو هم سورپرایز بشی. البته قرار بود من چیزی نگم بهت. تو رو خدا وقتی رسیدم غافلگیر شو.
خندید و سرم را سمت خودش کشید:
- ای من قربون خانم دهن‌لق خودم.
مشتی به بازویش زدم و این بار هیجان‌زده‌تر از قبل گفتم:
- آقای یارا معین! می‌دونستی دیگه ممنوع‌الکار نیستی؟
از حرکت ایستاد و سمتم چرخید. ابروهایش تا رستنگاه موهایش بالا رفت و چشمانش گشاد شد. ماجرا را برایش تعریف کردم. اول دلگیر شد، بعد شرمنده و در آخر ممنون. دوباره راه افتادیم که گفت:
- به گمونم باید ممنون مسیح هم باشم که قضیه رو به مادربزرگش گفت و اون مشکلم رو رفع کرد. باید یه هدیه واسه آفرین‌خانم بگیرم... نه؟
سر به تأیید تکان دادم و هر دو کنار هم توی تاکسی نشستیم. سرم روی شانه‌اش بود و دست کوچکم بین انگشتان کشیده و بزرگش. انگشت شستش دایره‌وار روی پوست دستم حرکت می‌کرد و مرا به خلسه‌ای شیرین می‌برد. چشم بستم و ناگهان چیزی داخل گوشم فرو رفتم. خواستم سر بلند کنم که مانع شد و گفت:
- به یاد وقتی که لب دریا با یه هندزفری آهنگ گوش می‌دادیم.
لبخندی زدم و نوای موسیقی و بعد صدای خاص رضاصادقی توی گوش‌مان پیچید:
- «یه احساس خوبی مثل خواب ناز/مثل یک نوازش تو اوج نماز/یه شوق عجیبی واسه پر زدن/تو دستای یک عشق پرپر زدن/مثل خیس شدن زیر بارون شب/مثل نقش لبخند رو مینای لب/یه حرفی مثل آیه‌ی ربنا/قبول تمنایی از آشنا/خدا با منه تا تو با من عجینی/کی می‌گه بده عشق پاک زمینی/خدا با منه تا تو با من عجینی/کی می‌گه بده عشق پاک زمینی».
اشکم بی‌اختیار روی شانه‌اش چکید. سرش را کج و زیر آن گوشم که هندزفری نداشت، زمزمه کرد:
- بمونی برام عشق پاک زمینیم.
لبخندم آمد و چشم روی کل دنیای بدون او بستم. به خانه رسیدیم و کلید ساختمان را در قفل چرخاندم. صدای پایکوبی و جشن کل محل را برداشته بود. یارا غرغرکنان گفت:
- چه خبره بابا؟ من فقط تو رو می‌خوام. این همه مهمون به چه دردم می‌خوره؟
خندیدم و داخل ساختمان شدیم و او زیر گوشم نجوا کرد: