- تو برو منم میام. باید به یارا زنگ بزنم ببینم آزاد شده یا نه.
اخم بر پیشانی و بین دو ابرویش خط انداخت و لب روی هم فشرد. حقش بود کمکش نمی‌کردم. داشت چه فکری پیش خودش می‌کرد؟ انگار می‌خواست ترحمم نسبت به خودش را با بازگشت عواطف گذشته‌ام هجی کند! رو از او گرفته، گوشی‌ام را درآوردم و شماره‌ی یارا را گرفتم. مسیح هم داخل اتاق منشی آفرین خانم رفت و در را به هم کوبید. گوشی یارا خاموش بود و گویا هنوز آزادش نکرده بودند. پوفی کشیدم و تقه‌ای به در زده و وارد شدم. منشی پشت میز نشسته بود و با دیدنم از جا برخاست.
- سلام خانم نویان.
لبخندی زده و دعوت به نشستنش کردم:
- سلام خانم کریمی. خانم اوجی داخل اتاقشونن؟
نشست و با لبخند سر تکان داد:
- بله منتظرتونن.
مسیح را دیدم که روی صندلی اتاق انتظار نشسته بود. اشاره کردم دنبالم بیاید و در برابر نگاه کنجکاو خانم کریمی، بعد از زدن تقه‌ای به در، وارد اتاق آفرین خانم شدیم و این بار خودم در را برای خودم باز کردم.
آفرین‌خانم که با دیدنم متبسم شده بود، بعد از این که مسیح وارد اتاق شد، هلال لب‌هایش چون گِل خشک نمود. گلویی صاف کردم و او را که در جایش نیم‌خیز شده بود، متوجه خود ساختم.
- سلام آفرین‌خانم.
نگاهش را از نوه‌اش گرفت و به من دوخت و صاف ایستاد. آن لبخند دیگر برنگشت. جدیتی عمیق و یخی، جایش را به مهر زن مسن مقابلم داده بود:
- علیک سلام. دختر جون اینو واسه چی دنبال خوت ریسه کردی آوردی؟!
و با سر به مسیح اشاره زد. آب دهانم را بلعیدم و او از پشت میزش بیرون آمد و مقابلمان ایستاد. مسیح سربه‌زیر انداخته بود و حرفی نمی‌زد. نفسی عمیق کشیدم و گفتم:
- راستش... آفرین‌خانم از شما چه پنهون مسیح احتیاج به کار داره. یه دختر کوچولو هم بستن به ریشش که خب خرجشون با رادیو و قسط اون آپارتمان که کم از قصر نداره، سخت در میاد؛ خودتون که می‌دونید!
آفرین‌خانم تلخ و گزنده چشم به مسیح دوخت. با شانه با شانه‌اش زدم. با ابروهای بالا رفته نگاهم کرد که با چشم و ابرو به مادربزرگش اشاره کردم. مسیح دوباره سربه‌زیر انداخت و زیر لب سلام گفت. آفرین‌خانم به سمت مبل‌ها اشاره کرد و خودش هم روی یکی از آن‌ها نشست. نیم‌نگاهی به مرد سرافکنده‌ی کنارم انداختم و راه افتادم. روی مبلی جای گرفتم و مسیح هم کنارم آمد و تن بی‌قرارش، گوشه‌ی مبل کز کرد. آفرین‌خانم آرام اما کوبنده و محکم رو به نوه‌اش توپید:
- چی باعث شد که فکر کنی می‌تونم دوباره بهت اعتماد کنم پسر؟ من تازه اون کارخونه رو سرپا کردم و از اون اوضاع اسف‌بار نجاتش دادم. هنوز یادم رفته چی کار کردی!