ابرو در هم کشید و رو‌به‌رویم ایستاد:
- در ازای چی؟
او هم داشت مثل برادرش فکر می‌کرد. عین خودش اخم کرده و پشت‌چشم نازک کردم:
- در ازای این که براش کار کنم.
ابروهایش را بالا انداخت و فردوس تشر زد:
- آخه از اون چرا پول گرفتی؟!
مادرم هم دنباله‌اش را گرفت:
- بهشته عقلتو از دست دادی؟
توی چشمان فردوس و پردیس نگاه کرده و طعنه زدم:
- پس چیکار می‌کردم؟ از بابای ورشکست و متواریم پول می‌گرفتم؟!
متوجه کنایه‌ام شدند و سر به زیر انداختند. ادامه دادم:
- چرا به من نمی‌گفتین چه خبره اینجا؟ مگه من عضوی از این خانواده نیستم؟
صدای جدی مادرم درآمد:
- من گفتم نگن. نمی‌خواستم دل و ذهنت بمونه اینجا و با خیال راحت بتونی رو کارت تمرکز کنی. بعد هم تو پول می‌خواستی باید به خودم می‌‌گفتی.
متوجه شدم که پردیس و فردوس با عصبانیت به مادرمان نگاه کردند. فردوس با حالتی برزخی پرسید:
- می‌خواستی از کجا بیاری مامان؟
خندیدم و برخاستم. سمت مادرم رفتم و در آغوش گرفتمش.
- حالا که پولی نداده اینجوری دارین برخورد می‌کنید حسودا. خدا نصیب شیطون نکنه خواهر و برادرایی مثل شما حسودا رو.
گونه‌ی مامان‌رویا را بوسیدم، اما او به رنگ گچ درآمده و یخ بسته بود. بقیه دور سفره نشستند و من با تعجب به مامان نگاه کردم که صورتش را سمتم چرخاند و آه‌کشان پیشانی‌ام را بوسید. سرش را نزدیک گوشم آورد و زمزمه کرد:
- بریم خونه بهت می‌گم چی شده. بحث حسادت نیست.
ابروهایم بالا پریدند و خیره‌ی او شدم که خاله‌عاطفه گفت سر سفره برویم. ذهنم حسابی مشغول شده بود. در تهران خبرهایی بود که به من نمی‌گفتند و حالا که آمده بودم باید سر از همه‌شان در می‌آوردم. این اخبار بی‌شک به مسیح هم مربوط می‌شد و خواه ناخواه حرف او هم به میان می‌آمد. بعد از صرف غذا ظروف را در ماشین ظرف‌شویی چیدیم و دور هم چای نوشیدیم. کمی سکوت برقرار شد که از فرصت استفاده کردم و رو به جمع پرسیدم:
- فتاح! کجاست؟ چه بلایی سرش اومده؟
مادرم که کنارم نشسته بود، دست روی دستم گذاشت و گفت:
- لازم نیست بهش فکر کنی. اتفاق خاصی نبود.
فردوس معترض شد:
- خب بذار بفهمه دیگه. چی می‌شه مگه؟ دیگه اونقدرا هم بابت مسیح و فتاح ناراحت نمی‌شه که. مثل ما یه کم غصه می‌خوره و تمام. ها؟
او هم دیگر به فتاح بابا نمی‌گفت! یلدا با ناراحتی نگاهم کرد و من پوزخند زدم:
- یعنی به خاطر این که من غصه‌ی مسیح رو نخورم بهم چیزی نمی‌گفتین؟! مگه مسیح چه نسبتی با من داره؟ پسر زن‌باباییه که من ازش متنفر بودم.