- همه به جز دوستات شاکی بودن. بعد از کلاس فهمیدن که من گوشی‌هاشونو گرفتم و این پایین نگهشون داشتم تا به تو چیزی نگن.
لبخند که زدم، سری به افسوس برای جمع تکان داد و رو به نوازنده‌ها گفت:
- حالا من اول از بچه‌های گروه موسیقی می‌خوام که کارشون رو شروع کنن. یالا... هرچی بلدین نشون بدین.
یک به یک نواختند. نواختند و ما لذت بردیم. راستش بلد نبودم که خبیث باشم. برای گیسو هم هیچ گاه خباثت به خرج نداده و از این بابت ممنون تربیت مادرم بودم. برای‌شان دست زدیم و سوفیا رو به ترانه‌سرایان کرد و از آنها خواست بهترین شعرشان را بخوانند. بنیامین ترانه‌اش را خواند. شیده و سوفیا و یارا هم طرف من بودند اما با اصرار سوفیا مبنی بر فرق نگذاشتن و نشان دادن استعداد، هر کدام بهترینشان را خواندند و حالا نوبت خوانندگان بود. تمنا که باز هم تأکید می‌کنم عاشق هم بودیم، عالی خواند! بعد هم که همه شروع به دست زدن کردند، خودش را گرفت و با نیشخند مسخره‌اش خیره‌ی من شد. پندار که در عوضی بودن دست کمی از تمنا نداشت و انگار کم‌کم داشتند با هم زوج می‌شدند هم خوب و قابل قبول خودش را به نمایش گذاشت. اهورا یک رپ اجتماعی و پرمفهوم را برایمان خواند و حالا نوبت به من رسیده بود. نه هول شده بودم و نه استرس داشتم. در جمع‌های زیادی خوانده بودم و این برایم شده بود عادت. دهان باز کردم که کسری گنجی گفت:
- اون آهنگی که قبلاً برامون فرستادی رو نخون. یکی دیگه بخون. خب؟
سر تکان داده و نفسی عمیق کشیدم و شروع کردم:
- «این همه اون دستاتو بالا و پایین نکن/لب بچه ماهی رو با قلاب خونین نکن ماهی‌گیر ماهی‌گیر
اشک این بچه ماهی توی آبها ناپیداست/فریاد اون توی آب یه فریاد بی‌صداست
بذار تا بچگی رو بذاره اون پشت سر/بتونه عاشق بشه وقتی می‌شه بزرگتر ماهی‌گیر ماهی‌گیر
ببین بازی کردنش پر از شوق موندنه/زندگی رو خواستن و مرگو از خود روندنه
خونه‌ی اون رودخونه‌ست دریا براش یه رویاست/بزرگترین آرزوش رسیدن به دریاست
تابیدن آفتابو رو پولکاش دوست داره/دنیا براش قشنگه وقتی بارون میباره ماهی‌گیر ماهی‌گیر»
نه دست زدند و نه هیچ کار دیگری کردند. فقط محو تماشایم شدند و پس از مدتی، یک به یک برخاستند و به اتاق‌های تمرین رفتند. آخرین نفر تمنا بود که با چهره‌ای عبوس جمع را ترک کرد و به محض اینکه مطمئن شدیم صدایمان را نمی‌شنود، همگی زیر خنده زدیم. سوفیا بریده‌بریده بین خنده‌هایش گفت:
- حقشونه. تا اونا باشن دیگه پررو بازی درنیارن.
یارا برخاست و دستش را سمت من دراز کرد: