واقعاً برایم مهم نبود که از کسی زیباتر هستم یا نه؛ اما آن طور صحبت کردن کسری توی جمع، دل‌آزرده‌ام کرد. بغض بالا آمده بود و من گیلاس روی میز را چنگ زدم و با اولین جرعه، صدای یارا را شنیدم:
- اون مسکراته بهشته.
هرچه در دهانم بود را مثل فواره به بیرون فرستادم و حسابی دلقک جمع شدم. یک بطری آب معدنی از روی میز برداشتم و چرخیدم. یارا که کنارم ایستاده بود و داشت می‌خندید را کنار زدم و همان حین که با گام‌های بلند سمت ویلا می‌رفتم، چند بار دهانم را آب کشیدم و به بیرون تف کردم.
- معلوم نیست اینجا کلابه یا خوابگاه. احمق بی‌شعور مثلاً می‌خواد آموزشمون بده.
بطری را توی حیاط ویلا پرت کردم و داخل رفتم. وارد اتاقمان که شدم، شیده پشت سرم آمد و در را تا نیمه بست. روی تختم دراز کشیدم و پتو را تا روی موهایم بالا بردم. تشک تخت جابجا شد و فهمیدم که شیده کنارم نشسته است:
- چرا همچین شدی دختر؟ اون الاغ یه حرفی زد حالا. نباید اون جوری ول می‌کردی میومدی که.
دیگر اشکم داشت در می‌آمد. با صدایی مرتعش زمزمه کردم:
- بی‌شعور منو سکه‌ی یه پول کرد. اون یارای نفهم هم وایستاد مثل بقیه بهم خندید.
- دیوونه؛ یارا به خاطر اینکه اون آشغالو از دهنت ریختی بیرون بهت خندید. چرا همه چیزو با هم قاتی می‌کنی؟
بچه شده بودم انگار. غر زدم:
- نخیر. اون یارا منو تنها گیر آورده. خر الاغ بز شتر گاو پلنگ.
لحظه‌ای سکوت شد و فکر کردم که شیده رفته است. آب بینی‌ام را بالا کشیدم و پتو را از روی سرم کنار زدم که ناگهان با یارا چشم در چشم شدم. خودم را روی تخت بالا کشیدم، به تاجش تکیه داده و لب گزیدم.
چشمانم را ابتدا به شیده که سربه‌زیر کنارم نشسته بود و سپس به سقف دوختم. یارا صندلی میز آرایش را تا کنار تختم آورد و رویش نشست و دست به سینه گفت:
- داشتیم مستفیض می‌شدیم ناردونه... چرا فحش دادنتو قطع کردی؟
چیزی نگفتم و اشک در چشمانم حلقه بست و من همچنان زل سقف بودم. متوجه اشاره‌ی یارا به شیده و بلند شدن او شدم. شیده از اتاق بیرون رفت و در را بست. یارا از روی صندلی برخاست و کنارم نشست و با مهربانی نجوا کرد:
- رو گلبرگ چشمات چرا شبنم نشسته؟
چشمان رو به سقف مرا از کجا می‌دید؟!
- گل لبات چرا پژمرده شده؟
داشت شعر می‌گفت؟! اصلاً با همین حرف‌هایش گول خوردم و تحت تأثیر قرار گرفتم. وگرنه یارا کسی نبود تا من به خاطرش به سوفیا حسادت کنم. توقع! توقع باعث آن حس موذی شد. چون او همیشه تمام حواسش به من بود و حالا سوفیا داشت جای مرا پر می‌کرد و توجه او را جلب. به همین خاطر حسادت کردم. چون پرتوقع شده بودم. یک روزی دوباره عاشق می‌شدم و این حس مثل یک عطر تقلبی زود از پیراهن دلم می‌پرید.