- ما داریم می‌ریم آدری. ولی یادم نمی‌ره بازم پیچوندیا!
خندیدیم و من نگاه از او که با فاصله‌ی نزدیکی روبه‌رویم ایستاده بود، گرفتم؛ مبادا که دل بینوایم دوباره بلرزد! حین چرخش چشمانم، یارا را جلوی در منزلشان دیدم که دست به سینه به چارچوب تکیه داده بود و پراخم ما را تماشا می‌کرد. خطاب به مسیح تعارف زدم:
- می‌موندین همینجا فردا صبح با هم می‌رفتیم. مامان‌رویا هم یه ساعت دیگه برمی‌گرده خونه.
دست از پوشیدن کفشش کشید و صاف ایستاد:
- خداییش؟ می‌دونی تعارف اومد نیومد داره؟
اصلاً دلم نمی‌خواست بمانند و عشق و عاشقی‌شان را تماشا کنم. از طرفی مامان‌رویا کله‌ام را گوش تا گوش می‌برید. سر بلند کردم و خیره‌اش شدم. لبخندی تصنعی زده و گفتم:
- آره قدمتون سر چشم. فقط می‌دونی که امکانات ما در حد هتل هیلتون نیست.
دعا دعا کردم که به خاطر گیسو بی‌خیال این ماجرا شود. خدا هم انگار صدای قلبم را شنید! مسیح آرام خندید و گفت:
- نه زحمت نمی‌دیم. گیسو عادت کرده تو جای خودش بخوابه.
حالا لبخندم واقعی شد:
- باشه هر طور راحتین.
سعی می‌کردم به یارا نگاه نکنم تا واکنشش را ببینم. مسیح سرش را عقب برد و رو به یارا گفت:
- بابا به اون خانم ما بگو بیاد بیرون دیگه. همه حرفاشو گذاشته دم رفتن بگه!
نگاهم با نگاه یارا تلاقی کرد. همانطور که اخم داشت، سر تکان داد و خیره به من و خطاب به گیسو گفت:
- گیسو خانم! مسیح کارتون داره.
سر به زیر انداختم و منتظر تشریف‌فرمایی گیسو خانم ماندم. بعد از خداحافظی بدون نظر انداختن دوباره به یارا، داخل خانه برگشتم و پردیس هم پشت سرم آمد. مانتو و شالش را که در دست داشت، روی مبل انداخت و خودش هم ولو شد:
- آخیش. امروز چقدر خوش گذشت! جات خالی بود.
لبخندی به او زدم و کنارش رفتم. سرم را روی پایش گذاشتم و چشمانم را بستم:
- پردیس! وقتی برم خیلی دلم برای تو و دستور دادنات تنگ می‌شه.
تلخ خندید و موهایم را نوازش کرد:
- منو یاد رفتنت ننداز تو رو خدا.
سرم را چرخاندم و خیره به صورتش شدم که یک قطره اشک روی پیشانی‌ام افتاد.
در جایم نشستم و در آغوشش گرفتم. بغض گلویم را فشرد و سوزاند:
- الهی من بمیرم اشک تو چشمات نیاد. به خاطر من گریه نکن دیگه.
لبخندی زد و اشک‌هایش را پاک کرد. دستم را گرفت و با ذوق گفت:
- می‌خوام یه چیزی بهت بگم. ولی قول بده بین خودمون بمونه.
می‌دانستم می‌خواهد در چه موردی با من صحبت کند. اما هیجان‌زده نگاهش کرده و سر تکان دادم. کمی سرخ و سفید شد و لب گزید. سر به زیر انداخت و نفسی عمیق کشید و زمزمه‌وار گفت: