اشتراکیعطیه .س

چرا دست و پایش را گم کرده و حالش تا این حد خراب است؟ از جا بلند شد و سشوار را از دستش گرفت و آرام آرام موهای او را دست کشید و باد گرم را لای موهایش پخش کرد. تا به حال فکر نمی‌کرد ترس از دست دادن پدرش تا این حد قلب و روحش را خراش دهد. در سال‌های اخیر پیش آمده بود که چند ماه به دیدنشان نرود و دلتنگی خیلی آزارش نداده بود. نه آنکه دلتنگ نشود ولی هیچ گاه بیقرار نشده بود. اما امشب ترس را با تمام وجودش حس کرد. هر چه اهورا فرزند ناخلفی بود، در عوض پدرش مرد خوب و با آبرویی بود. سیم سشوار را جمع کرد و درون کشو قرار داد. مادرش ماه پیش عکس سحر، دخترعمویش را برایش فرستاد و گفت که "ببینش چه خانوم شده امسال پزشکی قبول شده" و اهورا خندید و گفت که خدا به پدر و مادرش ببخشدش و خوب می‌دانست چقدر مادرش دوست دارد او را هم مثل ماهور و هومن عاقبت به خیر ببیند. خیرش در ازدواج بود؟ اگر بود که پس خانواده‌اش از ازدواج عجیب اما پر منفعتش اگر باخبر می‌شدند عاقبت به خیر می‌دیدنش! زرین در جایش دراز کشید و او لحاف سبک و سفید روتختی را رویش کشید. کنار او خوابید و با افکاری درهم و برهم یک دست از آرنج روی چشم‌هایش قرار داد. می‌دانست زرین دوست دارد او از پشت سر بغلش کند و بین بازوهای او به خواب برود، اما امشب حوصله خودش را هم نداشت. اصلا حتی صدای نفس‌های زرین اذیتش می‌کرد. با این حال کمی بعد به پهلو چرخید و یک دست از زیر گردن او رد کرد و دست دیگر از بالای سینه‌هایش عبور داد و کمرش را به سینه خودش چسباند. زرین مثل هم سن و سالانش نبود. همین حس جوانیش بود که او را به سمت مردی جوان متمایل کرد. از روزی که برای کار وارد شرکت او شد، متوجه نگاه‌های خاص مدیر عامل و صاحب اصلی شرکت روی خودش شد. با کمی چرب زبانی و کمی شیطنت، توانست بفهمد او دنبال چیست. نمی‌دانست عاقبت این رابطه قرار است به کجا کشیده شود. چشم بست سعی کرد بخوابد. فردا کلی کار داشت. +++