اشتراکیعطیه .س

بی حوصله و عصبی ماسکی که زیر گلویش بود را بالا کشید و با پشت دست بازوی آرین که درون آستین تیشرت سیاه و گل و گشادش پنهان بود را لمس کرد و از سر راهش کنارش زد.

- کجا می‌ری بیا بریم من می‌خوام یه چی برای غزل و جوجه‌ی تو راهیش بگیرم.

- حوصله ندارم خودت برو من باید برم رستوران برای هماهنگی و...

اخمی پررنگ بر پیشانی پسر جوان نشست و پشت ماسکش لب بر هم فشرد.

- نگار خودت می‌دونی منم می‌دونم که هماهنگی‌های لازم از قبل شده و تو ده دقیقه قبل اومدن مسافرا اونجا باشی کافیه... پس بهانه‌ت برای همراهی نکردن من اصلاً قابل درک نیست.

نگار لب جوید و باز بهانه‌ای دیگر بر زبان راند.

- آرین من برای تفریح نیومدم و درست نیست که مسافرای همراهم من و تو رو انقدر صمیمی با هم ببینن!

- وای نگار نگار نگار... من مگه از همین مسافرام؟ مگه من عیب و ایرادی دارم که نمی‌خوای اینا نسبت بینمون رو بدونن؟

دو دست بالای سرش گرفت و با عود کردن همان رگ دیوانه بازی‌ای که نگار خوب می‌شناختش گفت:

- آی ایهاالناس این زن منه و منم شوهرش... آی ملت من دلم می‌خواد با زنم حرف بزنم، بگم، بخندم!

از شدت حرص و استرس گرمش شد که ماسکش را دوباره پایین داد و عرق پشت لبش را با دستمال گرفت.

- بس کن آرین زشته به خدا!

- زشت اینه که من نفهمم درد زنم چیه و تو چشماش ببینم که یه چی افتاده به جونش و داره اذیتش می‌کنه و من انقدر محرم نیستم که به من نمی‌گه چی تو اون گوشی دید که از این رو به اون رو شد. زشت اینه که من ببینم زنم که به اون قشنگی داشت حرف می‌زد یهو صداش می‌لرزه و یادش میره چی داشت می‌گفت.

آرین دید که لب نگارش به زیر دندان کشیده شد و آرام و با نجوا، در حالی که دو دست به هم می‌فشرد و نگاهش جایی حوالی کفش‌هایش را می‌کاوید، به حرف آمد:

- آرین... من... من هر کاری برای بودن و موندن کنارت می‌کنم و خب... فکر کنم بهتره بذاری برای بعد؛ خودم همه چیز رو بهت توضیح می‌دم قول می‌دم!

کلاه گپ را یک بار از سرش برداشت و اینبار برعکس روی موهای موج دار تا روی گوشش قرار داد. لبه‌های تیشرتش را کمی بالا زد و دست درون جیب‌های شلوار جین سیاهش کرد و به رفتن نامزدش نگاه کرد. تازگی زیادی عجیب رفتار می‌کرد و از آنها که با آن تب تند آغاز کرده و همه را برای خواستنشان در منگنه گذاشته بودند این سرد شدن ناگهانی عجیب بود. اصلاً آمدنش همراه آن تور گردشگری نزدیک شدن و از سر گرفتن دوباره رابطه‌شان بود؛ ولی کناره گیری نگار را هیچ جوره درک نمی‌کرد.