مطمئنم چون صبحانه نخوردم قند و فشار خونم افت کرده،اینجور وقت‌ها شیرینی جواب بود.
صدای موبایلم از اون زیر به هوا خاست.
زیر کابینت رفته بود...متوجه نبودم کیه؛اما فکر میکنم که هانا است.
با کمک کابینت به سمت یخچال میرفتم.
از سر درد و پیچ خوردن شکمم نمیتونستم جلوم رو درست ببینم.
توی این 24سال سن،اولین بار است همچین حالتی بهم دست میده.
دستم لحظه‌ای روی سرم فشرده میشد و لحظه‌ای بعد شکمم رو ماساژ میدادم تا این تهوع لعنتی تموم بشه.
خدایا این چی بود دیگه؟!
چنگ زدم به درب یخچال و همینکه باز شد،سریع از میان بطری‌های آبمیوه،پرتقالش رو برداشتم.
صدای موبایل خاموش شد و به ثانیه نرسیده دوباره زنگش به گوش رسید.
لیوانی برداشتم تا از آبمیوه داخلش بریزم.
هر لحظه‌ای که رد میشد بی‌رمق‌تر میشدم.
لیوان رو زیر دهنه‌ی بطری قرار دادم و آبمیوه با لرزش دستم سرازیر شد.دوباره حس کردم زمین دورم چرخید،سرم به دوران افتاد و لیوان از دستم رها شد.
ایندفعه رو شانس یارم بود به انگشتم نخورد.
باصدای بدی روی زمین فرود اومد و با هزار تکه شدنش،سرامیک سفید کف و گوشه‌ای از درب یخچال رو نارنجی کرد.
لعنتی..
مثل کسی که وسط چله زمستون تو وان پر از یخ نشسته میلرزیدم!
دندانهایم به هم برخورد میکرد و صداشون توی سرم اکو میشد.
نمیتونستم سرپا بمونم و یا حتی صندلی بکشم برای نشستن،
با درماندگی روی زمین نشستم.
مراقب بودم به شیشه‌های روی زمین برخورد نکنم.
پاهام رو کشیدم و با تکیه زدن به درب کابینت،بطری رو بالا گرفتم و کمی ازش سر کشیدم.
تنها کمی خوردم تا مزه تلخ گلوم رو شیرین کنه.
از سرمایش لرزم شدت گرفت اما نیاز بود.
قبل از اینکه از دستم رها بشه کناری گذاشتمش و چشم‌چشم میکنم تا گوشیم رو ببینم.
باید با هانا تماس میگرفتم.
اوضاعم خوب نیست.کسی رو باید خبر میکردم.
از این زاویه ای که بودم دیدم گوشیم کنار پایه‌ی کابینت، اول روشن شد و بعد صداش پیچید.
به سختی دست دراز کردم و بیرون کشیدمش.
با هر تکون خوردن حس فروپاشی دارم.
درد لحظه‌ای زیر شکمم جریان میگرفت و کمی بعد به معده‌ام می‌زد!
دهنم رو با پشت دست پاک کردم و خیره به قطره‌های آب‌پرتقال که از روی درب یخچال چکه میکنن، با صدایی بی جون جواب دادم:
_هانا..
از تعجب سکوت کرد.
فقط صدای نفس‌هایش رو میشنوم،سپس با ترس و تردید پرسید:
_مها؟...چیزی شده؟
چشم بستم.
حتی توان تکون دادن فکم برای حرف زدن رو نداشتم.
زیر شکم و لگنم پشت سر هم تیر میکشید و کمی احساس رطوبت بین پاهام حس میکنم.
_حال...حالم خوب...نیست.
دوباره احساس کردم نیرویی از معده‌ام درحال بالا اومدن است.
چرا تمام نمیشد؟
صداش دستپاچه شد.
_چی..چته؟...دعوا کردین؟...ای خدا،بگو چیشده مها؟
هانا از زندگیم خبر داشت.
از سخت‌گرفتن‌های افراسیاب مطلع بود؛اما درجریان بود که تا الان کار به اون‌جاها نرسیده.
دستش روم بلند نشده.
ولی هانا اعتقاد داشت روزی میرسه که این یک مورد هم اضافه میشه!
لبهام رو بهم فشار میدم تا بالا نیارم.
جوابی که دریافت نکرد بیقرار داد زد:
_جواب بده مها..کجایی؟افراسیاب کاریت کرده؟
انگار که میدیدم،تنها برایش سر تکون دادم"نه".
انقدر گیج و منگم که حواس درست و حسابی ندارم.
صداش خشم گرفت.
زیرلب،افراسیاب رو به رگبار ناسزا بسته.