
نقطه کور
بعضی حقیقتها فراموش نمیشوند؛ فقط آنقدر خوب پنهان میشوند که همه فکر میکنند هرگز وجود نداشتهاند. ماهور سالها با دروغی به نام آرامش زندگی کرد، بیخبر از اینکه پشت لبخندِ نزدیکترین آدمهای زندگیاش، جنایتی کهنه نفس میکشد. همهچیز با یک امضا آغاز میشود؛ امضایی که دو مسیر را به هم گره میزند و مردی را ناخواسته به نقطهکورِ دشمنیای قدیمی میکشاند؛ دشمنیای که هنوز زنده است و فقط منتظر فرصتی برای بیدار شدن مانده. درست میان همین گذشتهی خاموش، احساسی شکل میگیرد که نباید به وجود میآمد. سپهر، بیآنکه حقیقت را بداند، دل به دختری میبازد که سرنوشتش سالها پیش با همان راز گره خورده است. هیچکس نمیداند کدام دست به گذشته آلوده است، کدام لبخند نقابِ یک جنایت... و کدام همراهی، قرار است به رویاروییای بیرحمانه ختم شود. شبی که باران همهچیز را شست، تازه آغازِ داستان بود. و حالا... وقتِ بیدار شدنِ کابوسهاست🕊️
